Week 6

Vandaag komen de laatste twee studenten aan, Fran komt met pak en zak toe maar Kelly zal morgen nog eens moeten terugkomen want haar valies is in Panama blijven staan. De aankomst was zoals gepland om 23u30 maar door het lange wachten op de bagage is de dinsdag al even aangebroken vooraleer we aankomen in de casita. De rondleiding houden we dus voor dinsdag.

Dinsdag hebben we (de studenten onderwijs en ikzelf) een afspraak met Ricardo Koenig van het opvanghuis. Ik neem Kelly en Fran mee, zodat ze de andere studenten ineens leren kennen op hun stageplaatsen. In Cristo del Consuelo zijn de Mujeres de lucha heel tevreden met de komst van de stagiaires en we spreken af dat ze een planning zullen opmaken voor het geven van Engelse les en computerles aan de bewoners van de sloppenwijk.
In de bar Diva Nicotina in Las Peñas is het vanavond vrij podium en op aandringen van de vrienden van Nubia (die Ilona en Berten in het opvanghuis leerden kennen) waagt Geraldine zich onder hun begeleiding aan een optreden. Janeth is in de wolken dat ze mee mag en hoewel het even duurt voor er echt wat te beleven valt, zit op het einde de sfeer er toch goed in.

Woensdag hou ik me even gedeisd want maandag was de nacht al kort en gisteren lag ik er ook al niet voor middernacht in. Kelly en Fran maken hun planning op om te gaan lesgeven vanaf volgende week, de woensdag houden ze dan telkens vrij om met de oudjes een aantal activiteiten te gaan doen. Donderdag rijden we dan terug naar Cristo del Consuelo om de planning voor te stellen en de oudjes zijn heel gelukkig met het voorstel. Nadien gaan we langs de mercado Santa Teresita waar je voor 5 dollar meer groenten en fruit kunt kopen dan je in je eentje kunt dragen.

Vrijdag is dan de eerste echte praktijkdag van Kelly en Fran en omdat ik hen de vorige keren gebracht hen in ons minibusje, en ze voor het eerst met de Selectivo (stadsbus) naar hun stageplaats gaan, vergezel ik hen om zeker op de juiste plaats af te stappen, want haltes zijn hier niet echt. We gaan nog eerst even langs Maribel afspraken te maken voor hun weekplanning. Daar worden nog wat wijzigingen aan aangebracht, maar voor de rest ziet het er goed uit, Maribel heeft al heel wat kandidaten die les willen komen volgen.
Als na de middag iedereen terug thuis komt van de stage worden rugzakken klaar gemaakt want behalve Ilona die zondag haar Hilko verwacht en Laura die zaterdag haar ouders verwacht heeft iedereen een weekendje Cuenca gepland. Om drie uur kan het eerste groepje dan vertrekken, en stapt de hele meute in het busje om vanuit de busterminal van Guayaquil de bus naar Cuenca te nemen. Céline en Joke komen pas later thuis, die willen hun stage-uren nu halen om op het einde van hun verblijf nog wat verlof te kunnen nemen. Wanneer ze om vijf uur thuis komen en merken dat de anderen niet op hen gewacht hebben en bovendien een taxi naar de busterminal moeten nemen omdat ik het niet zie zitten om hen (op vrijdagavond op het spitsuur) nog eens naar daar te brengen met het busje, besluiten ze hun bezoek aan Cuenca een weekendje uit te stellen.
In de veronderstelling dat iedereen naar Cuenca zou gaan heb ik met Ilona en Laura afgesproken om vanavond in La Resaca te gaan eten op de Malecon. Dat wordt dus een lekker en gezellig etentje.

Zaterdag moet er dringend voer voor de varkentjes gebracht worden naar de haciënda. Bovendien moet er voor de werken in de casita nog wat materiaal gehaald worden. Omdat vorig weekend heel veel regen gevallen is in Guayaquil (ik zat toen met de studenten op Isla Puná en heb dat pas gemerkt op de terugweg) meldt Sebastian in de loop van de week al dat het waterreservoir terg volledig gevuld is, dat is geleden van 2012! Ik wil dat dus wel even met mijn eigen ogen gaan vaststellen en besluit om mee te gaan met Geovanny en Jorge. Op de weg langs het kanaal wordt al snel duidelijk hoe het water heeft huisgehouden. Hele stukken weg zijn weggespoeld, de kanten afgebrokkeld, modderstromen over de weg gespoeld, diepe geulen gegraven door het stromende water. Het wordt een hobbelige tocht en aan het brugje zijn de aanwijzingen van Don Leon nodig om niet met de wielen naast de brug te belanden. Dat is dus het slechte nieuws, het goede nieuws: overal ziet alles enorm groen (wel meer dan 50 tinten groen), alles groeit weelderig en … de eerste twee stukken ananas hebben de kop opgestoken, maar ook de watermeloenen, meloenen, komkommers, sla, … alles groeit en … de vijver zit na een aantal jaren van droogte terug vol. Dit maakt dus ook dat het graafproject en de aanleg van het buizensysteem vanaf het kanaal minstens een jaartje kan uitgesteld worden.
In de namiddag komen er alweer dreigende wolken aan dus we besluiten om op tijd terug te vertrekken om niet vast te komen zitten en dat was een wijze beslissing. Niet lang na onze thuiskomst breken de wolken opnieuw open en wordt het zwembad gevuld tot over de rand.

meer foto’s

IMG_4209

IMG_4211

 

 

 

 

 

IMG_4241

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s