Archief voor april, 2015

Week 6

Vandaag komen de laatste twee studenten aan, Fran komt met pak en zak toe maar Kelly zal morgen nog eens moeten terugkomen want haar valies is in Panama blijven staan. De aankomst was zoals gepland om 23u30 maar door het lange wachten op de bagage is de dinsdag al even aangebroken vooraleer we aankomen in de casita. De rondleiding houden we dus voor dinsdag.

Dinsdag hebben we (de studenten onderwijs en ikzelf) een afspraak met Ricardo Koenig van het opvanghuis. Ik neem Kelly en Fran mee, zodat ze de andere studenten ineens leren kennen op hun stageplaatsen. In Cristo del Consuelo zijn de Mujeres de lucha heel tevreden met de komst van de stagiaires en we spreken af dat ze een planning zullen opmaken voor het geven van Engelse les en computerles aan de bewoners van de sloppenwijk.
In de bar Diva Nicotina in Las Peñas is het vanavond vrij podium en op aandringen van de vrienden van Nubia (die Ilona en Berten in het opvanghuis leerden kennen) waagt Geraldine zich onder hun begeleiding aan een optreden. Janeth is in de wolken dat ze mee mag en hoewel het even duurt voor er echt wat te beleven valt, zit op het einde de sfeer er toch goed in.

Woensdag hou ik me even gedeisd want maandag was de nacht al kort en gisteren lag ik er ook al niet voor middernacht in. Kelly en Fran maken hun planning op om te gaan lesgeven vanaf volgende week, de woensdag houden ze dan telkens vrij om met de oudjes een aantal activiteiten te gaan doen. Donderdag rijden we dan terug naar Cristo del Consuelo om de planning voor te stellen en de oudjes zijn heel gelukkig met het voorstel. Nadien gaan we langs de mercado Santa Teresita waar je voor 5 dollar meer groenten en fruit kunt kopen dan je in je eentje kunt dragen.

Vrijdag is dan de eerste echte praktijkdag van Kelly en Fran en omdat ik hen de vorige keren gebracht hen in ons minibusje, en ze voor het eerst met de Selectivo (stadsbus) naar hun stageplaats gaan, vergezel ik hen om zeker op de juiste plaats af te stappen, want haltes zijn hier niet echt. We gaan nog eerst even langs Maribel afspraken te maken voor hun weekplanning. Daar worden nog wat wijzigingen aan aangebracht, maar voor de rest ziet het er goed uit, Maribel heeft al heel wat kandidaten die les willen komen volgen.
Als na de middag iedereen terug thuis komt van de stage worden rugzakken klaar gemaakt want behalve Ilona die zondag haar Hilko verwacht en Laura die zaterdag haar ouders verwacht heeft iedereen een weekendje Cuenca gepland. Om drie uur kan het eerste groepje dan vertrekken, en stapt de hele meute in het busje om vanuit de busterminal van Guayaquil de bus naar Cuenca te nemen. Céline en Joke komen pas later thuis, die willen hun stage-uren nu halen om op het einde van hun verblijf nog wat verlof te kunnen nemen. Wanneer ze om vijf uur thuis komen en merken dat de anderen niet op hen gewacht hebben en bovendien een taxi naar de busterminal moeten nemen omdat ik het niet zie zitten om hen (op vrijdagavond op het spitsuur) nog eens naar daar te brengen met het busje, besluiten ze hun bezoek aan Cuenca een weekendje uit te stellen.
In de veronderstelling dat iedereen naar Cuenca zou gaan heb ik met Ilona en Laura afgesproken om vanavond in La Resaca te gaan eten op de Malecon. Dat wordt dus een lekker en gezellig etentje.

Zaterdag moet er dringend voer voor de varkentjes gebracht worden naar de haciënda. Bovendien moet er voor de werken in de casita nog wat materiaal gehaald worden. Omdat vorig weekend heel veel regen gevallen is in Guayaquil (ik zat toen met de studenten op Isla Puná en heb dat pas gemerkt op de terugweg) meldt Sebastian in de loop van de week al dat het waterreservoir terg volledig gevuld is, dat is geleden van 2012! Ik wil dat dus wel even met mijn eigen ogen gaan vaststellen en besluit om mee te gaan met Geovanny en Jorge. Op de weg langs het kanaal wordt al snel duidelijk hoe het water heeft huisgehouden. Hele stukken weg zijn weggespoeld, de kanten afgebrokkeld, modderstromen over de weg gespoeld, diepe geulen gegraven door het stromende water. Het wordt een hobbelige tocht en aan het brugje zijn de aanwijzingen van Don Leon nodig om niet met de wielen naast de brug te belanden. Dat is dus het slechte nieuws, het goede nieuws: overal ziet alles enorm groen (wel meer dan 50 tinten groen), alles groeit weelderig en … de eerste twee stukken ananas hebben de kop opgestoken, maar ook de watermeloenen, meloenen, komkommers, sla, … alles groeit en … de vijver zit na een aantal jaren van droogte terug vol. Dit maakt dus ook dat het graafproject en de aanleg van het buizensysteem vanaf het kanaal minstens een jaartje kan uitgesteld worden.
In de namiddag komen er alweer dreigende wolken aan dus we besluiten om op tijd terug te vertrekken om niet vast te komen zitten en dat was een wijze beslissing. Niet lang na onze thuiskomst breken de wolken opnieuw open en wordt het zwembad gevuld tot over de rand.

meer foto’s

IMG_4209

IMG_4211

 

 

 

 

 

IMG_4241

Advertenties

Week 5

De werkweek is weer begonnen. Ondertussen zijn de docenten vertrokken en zondag kwamen dan Greta en Jos aan vanuit België. Zij gaan op bezoek bij Inti Sisa in Guamote en wilden eerst twee dagen bij ons logeren en Guayaquil bezoeken (malecon, Las Peñas, …)

Vandaag komt uiteindelijk een technicus van CNT (de Ecuadoriaanse Belgacom) om de internetverbinding na te kijken. Het lukt uiteindelijk om de vaste verbinding terug bruikbaar te maken en er is wifi als we naast de modem gaan zitten, dus niet zoals ze beloofd hadden over de hele casita bereikbaar. Maar we zijn al tevreden met wat we hebben en kunnen terug werken.

’s Avonds nemen we even de tijd om een planning op te maken voor de uitstappen die de studenten nog willen doen tijdens de komende weekends en nadien wordt de volgende dag voorbereid: vertalingen, afdrukken, materiaal klaarleggen, …

Ondertussen gaan ook de verbouwingswerken onverminderd voort, hetgeen de rust in de casita niet ten goede komt. De slijpwerken zorgen voor een hoop stof, dus er wordt constant gepoetst en weer vuil gemaakt. Het regenseizoen is nog volop aan de gang en met het heen en weer geloop van werkmannen is ook trappen vegen als dweilen met de kraan open.

Woensdag is het 1 april (día de la broma) en de verjaardag van Fernando. Daar hoort dus taart bij en mamie zorgt voor het middagmaal en zet daarvoor haar beste beentje voor zoals gewoonlijk trouwens.

IMG_4087

Donderdag wordt een dringend bezoek aan de tandarts ingelast want Laura heeft pijn en de tand moet ontzenuwd worden, wat een heuse operatie inhoudt.

Vrijdag wordt er weinig gewerkt (viernes santo wordt harder gevierd dan Pasen zelf) maar er wordt wel fanesca gegeten, een gerecht dat in heel Ecuador op ‘goede vrijdag’ op het menu staat.

Zaterdag vertrekken we dan voor het uitgestelde weekend naar Isla Puná. Hierover spreken de beelden hopelijk voor zich. foto’s

IMG_4115

 

IMG_4098

 

 

IMG_4182


week 4

meer foto’s

Na het ontbijt met de docenten van KdG maken we een planning op om de verschillende stageplaatsen te bezoeken. Morgen dinsdag hebben we een afspraak met Isabel van de Junta de Benificencia en Ricardo Koenig van het kinderhospitaal Leon Becerra wil ons vandaag wel ontvangen. Het wordt voor de docenten een verhelderende ontmoeting en we gaan natuurlijk ook even op bezoek bij Céline en Joke die eruit zien als ‘verdaderas enfermeras’ – echte verpleegsters – met hun kapje op.

IMG_3971IMG_3969

Na het bezoek aan het ziekenhuis, vermits we niet zo ver van de Malecon  2000 zitten, gaan we nog even op verkenning langs de Guayas en nemen de lunch dus ook ineens langs het water. De namiddag is al serieus gevorderd wanneer we in de casita aankomen en we wachten nog even op de thuiskomst van de studenten om samen naar de Rio Centro (winkelcentrum) te gaan waar iedereen geld kan afhalen.

’s Avonds is er dan nog een grondig overleg tussen de studenten van KdG en hun docenten, terwijl de studenten van de lerarenopleiding hun activiteiten voor de volgende dag voorbereiden.

Dinsdagmorgen heb ik Isabel uitgenodigd met haar medewerkers Ketty en Magri voor een ontbijtvergadering met de docenten. Nadien rijden we met het buske naar de kraamkliniek Enrique Sotomayor. Daar krijgen we een rondleiding en uit het gesprek met de directeur blijkt dat de wetgeving zodanig gewijzigd is dat aan de stagiairs geen gelegenheid meer mag gegeven worden om zelf bevallingen te doen, dat dit enkel kan door een gediplomeerd dokter of vroedkundige. Om die reden wordt dan ook besloten dat Renée en Thaïs de laatste stagiairs vroedkunde zijn van KdG die in de Sotomayor stage gelopen hebben. Na aandringen krijgen we de toestemming om de, met vroedman José als gids, de bevallingszaal te bezoeken. Hij heeft niets dan lovende woorden over voor de vroedkundigen, maar bevestigt dat de wetgeving erg streng geworden is.

IMG_3987IMG_3980

 

Na ons bezoek aan de Sotomayor lopen we nog even over de ‘Mercado de las cuatro manzanas’ – de ‘markt van de vier appels’ waar Kristel een hangmat koopt voor haar zoon en waar we aan een ‘jugobar’ – ‘versvruchtensapkraampje’ nog even napraten.

Na de middag komen de studenten lerarenopleiding één voor één tevreden terug van hun stage. Dat is niet elke dag het geval, maar vandaag is blijkbaar voor iedereen zonder al te veel frustraties verlopen.

Woensdag staat dan Luis Vernaza op het programma waar Kristof en Laura stage lopen. Het gesprek tussen het hoofd van de dienst verpleegkunde en de afgevaardigde van verpleegkunde van Karel de Grote verloopt heel constructief en verhelderend. Isabel heeft ons nadien nog uitgenodigd om een ceremonie bij te wonen van de overhandiging van een donatie van 50 rolstoelen. De Mercado Artesanal is vlakbij en dus profiteren de docenten ervan om daar nog wat souvenirtjes op de kop te tikken. Door het schoeisel (aangepast aan de ceremonie maar niet voor een fikse wandeling) beperkt het ‘sightseeing’ zich vandaag tot het bezoek aan de ‘Mirador de Bellavista’ en het winkelcentrum ‘Rio Centro’, waar we ook een aantal stagiairs tegen het lijf lopen.

Donderdag is de consultatiedag van dokter Ricardo aan de sloppenwijk Cristo del Consuelo.

IMG_4002IMG_3998

Samen met de docenten ga ik daar een kijkje nemen, maar we bezoeken ook nog eens de kinderopvang en stoppen ook aan de school om een brief af te geven van Berten. Die moet voor zijn onderzoeksproject voor school een enquête afnemen van een 60-tal 11-12jarigen en moest hiervoor eerst een aanvraag doen aan de directeur. Die is er niet, dus we zullen deze namiddag nog eens moeten terugkomen. Na Cristo del Consuelo is dan het leguanenpark en het centrum van Guayaquil aan de beurt voor een bezoek. Na de middag staat Isla Santay op het programma, maar daar moet ik de docenten aan hun lot overlaten om met Berten op zoek te gaan naar de directeur van de overheidsschool in Cristo del Consuelo. Het hele team van de namiddag is aanwezig behalve de directeur. We worden heel hartelijk ontvangen maar moeten toch onverrichterzake terug naar huis. Ze stellen voor om morgenvroeg om 8u nog eens terug te komen.

’s Avonds worden de plannen voor het weekend dan concreet gemaakt. Er is een feestje gepland zaterdagvoormiddag in het opvanghuis waar een groot deel van de studenten naartoe wil en we spreken af om dan na de middag te vertrekken voor een weekendje Isla Puná (een dun bevolkt eiland in de golf van Guayaquil).

Vrijdagmorgen wordt er dus vroeg vertrokken om op tijd op school te zijn, maar de directeur wordt uiteindelijk pas tegen 9u verwacht. Het lerarenteam waarschuwt ons al voor de heel bureaucratische en negatieve aanpak van directeur en daar worden we dus om 9 u effectief mee geconfronteerd. Er zal nog meer nodig zijn omdat Berten zijn onderzoeksproject hier zal kunnen uitvoeren. De kleuterleidsters die gehoopt hadden hier eventueel ook nog een deel van hun stage te kunnen doen, druipen ontgoocheld af.
Als we met zijn allen met de minibus naar Isla Puná willen is de aankoop van een bagagerek aangewezen, want met z’n tienen is er geen plaats meer voor de bagage. Ik ga met Geovanny op zoek naar een rek, maar dat wordt ook een frustrerende aangelegenheid. Na veel zoeken en uiteindelijk vinden van het geschikte rek, dat echter niet meer in voorraad was op de plaats waar we zochten en lang wachten tot het van een ander filiaal gebracht werd, bleek dat toch nog kleiner dan wat we gezien hadden. Drie uur na de start van onze zoektocht moesten we het dus opgeven en omdat er nog wat anders op het programma stond zowel voor mij als voor Geovanny. Werd de zoektocht uitgesteld tot volgende week.
Maja en Kristel, die morgen terug naar België vertrekken hebben mij uitgenodigd om samen te gaan lunchen en dat doen we in ‘La Resaca’ langs de Guayas. Na een frustrerende voormiddag heb ik wel zin in hun befaamde krab, maar die blijkt op, maandag is er terug, dan maar ‘corvina en salsa de camaron’ (vis in scampisaus). Om het lekkere eten te verbranden wandelen we nadien langs de Malecon en las Peñas waar we de cerro Santa Anna beklimmen.
Thuisgekomen levert het nieuws van het niet gevonden rek niet teveel commotie op, iedereen is bereid zijn bagage tot het minimum te beperken zodat alles in het busje kan meegenomen worden.
Een telefoontje naar Bolívar in Posorja om de boot vast te leggen, levert meteen alweer wat twijfel op. Hij kan ons door het springtij niet naar Subida Alta brengen, waar we gepland hadden te overnachten. Bellavista was het alternatief en dan over land met een 4×4 verder was het alternatief. Een telefoontje van onze gastheer in Subida Alta later op de avond deed ons onze plannen toch nog veranderen. Hij wou ons liefst in optimale omstandigheden ontvangen en daarvoor was dit weekend (door het springtij) niet echt geschikt. Er was heel veel rommel aangespoeld op het strand, de golven waren gevaarlijk hoog, … We besluiten onze uitstap dan maar een weekje uit te stellen.

Het feestje in het opvanghuis zaterdag gaat sowieso door, al begint het dan op z’n Ecuadoriaans een beetje later dan gepland. We krijgen een dansoptreden en nadien een heus concert met als opener de Europese hymne ‘Ode an die Freude’ die hier ‘Alegría’ heet. Miss Ecuador is ook van de partij en natuurlijk willen de studenten graag met  haar op de foto.

IMG_4058IMG_4057

Na de middag wordt dan afscheid genomen van Maja en Kristel en ik breng hen naar de luchthaven voor hun terugreis.

In de casita is een Ecuadoriaans feestje gepland, dus wij maken ons uit de voeten en brengen een bezoek aan de artisanale markt. ’s Avonds gaan we eten op de Malecon en vinden nadien een leuke bar op Las Peñas. En omdat het zaterdag is, wordt hier vanavond voor live muziek gezorgd. Na één cocktail zit de sfeer er al goed in, maar we gaan toch nog voor een tweede.  Ondertussen hebben de studenten een uitnodiging gekregen van Andrea om later op de avond bij haar te komen feesten. Hoewel de bar heel leuk is, willen ze toch ook graag op de uitnodiging ingaan, maar voor iedereen de juiste outfit aan heeft, zich naar behoren heeft opgemaakt en ik met assistentie van Yaneth het juiste adres gevonden heb waar het feestje doorgaat is het al middernacht. Niet te verwonderen dat het gezelschap dan ook pas om 5.15u weer voor de deur van de Casita wordt afgezet.

Ondertussen is er hier al een dag of drie geen verbinding meer met het internet. We zijn dus aangewezen op één van de internetcafés in de wijk om mails te checken, blog op te laden, … Dat maakt natuurlijk wel dat er weer spelletjes gespeeld worden, gesprekken gevoerd worden, meer naar buiten gegaan wordt,…

Zondag wordt dus een hele stille dag met een bezoek aan de modderbaden van Baños de San Vicente met nadien een massage. De thuisblijvers werken voor school, Renée en Thaïs die morgen op tour willen vertrekken halen alles uit de kast om hun werk af te krijgen, maar ze zullen uiteindelijk de maandagvoormiddag ook nog nodig hebben.