Archief voor maart, 2013

voorbije week

Vrijdag 29 maart 2013

Oei, meer dan een week geleden al schreef ik mijn laatste verslagje. Dit wordt nu dus een verkort overzicht van de voorbije week.

Vorige vrijdag vertrokken we tot zondagavond naar Vilcabamba, dat is een heel mooi plaatske in de zuidelijke provincie El Oro, waar ik vorig jaar met de studenten al Zaruma bezocht, maar Vilcabamba ligt nog iets verder het binnenland in richting Andesgebergte. De rit er naartoe was lang maar de moeite waard (zie foto’s).

Deze week is ‘semana santa’, dat wil zeggen een lang weekend en een korte werkweek. Dat wil ook zeggen dat het in België paasvakantie is en we dus wat toeristen op bezoek krijgen. De eerste twee arriveren woensdagnacht. Vanavond komen er nog vijf bij waaronder het liefje van Siem en twee van zijn vrienden. Morgen komen dan nog het liefje van Ute en haar mama en zondag en maandag komen de drie laatste studenten van Artevelde toe. Ik zal de rit naar de luchthaven een aantal keer afleggen dit weekend.

Gisteren bracht ik met de twee eerste toeristen al een bezoekje aan Cristo del Consuelo, het weeshuis waar de kleuterleidsters van Artevelde stage lopen en ’s namiddags gingen we naar de malecon 2000.

Nadien ga ik nog samen met Siem inkopen doen ( de Mi Comisariato is open tot 10u) anders zou dat niet gelukt zijn. Er moet namelijk nog een en ander in huis gehaald worden want Siem heeft zijn collega’s uitgenodigd om vanavond iets te komen drinken in de casita, bovendien is zijn vriend Sander, die vanavond toekomt, jarig. De geneeskundestudenten vertrekken vanavond voor een weekendje naar Peru om aan de grens een stempel te krijgen, zodat ze hun verblijf in Ecuador met twee dagen kunnen verlengen (waar hebben we dat nog eens gehoord?). Nog twee weekjes en zij vertrekken weer naar België. Vermits Siem de komende twee weken met zijn vrienden Ecuador gaat rond trekken wordt het vanavond ook een soort afscheidsfeestje, want zij zien elkaar dan niet meer.

Ondertussen is voor volgende week de tour met de studenten en hun bezoek uitgestippeld, gepland en gereserveerd.

Straks vertrek ik met Mia en Christiane naar de dolfijnen en Isla Puná.

foto’s

IMG_6111


Dinsdag 19 maart 2013

Ook vandaag is een gewone rustige werkdag, met dat verschil dat het de verjaardag is van Muñeca, die 35 jaar wordt. Ik begin met de verwerking van de komkommers in een koude soep voor deze middag en wandel naar de bakker om een taart te kopen.

Samen met Maria Fernanda ga ik twee nieuwe ventilatoren kopen want er is er één aan vervanging toe en het salonnetje waar ’s avonds alle laptops draaien kan ook wel een ’frisse’ wind gebruiken, het is daar weliswaar aan één kant open, maar in dit seizoen blijft daar de vochtige warmte toch hangen. We gaan meteen ook op zoek naar een drukker in La Piazza, het winkelcentrum recht tegenover de Rio Centro, waar ze onze kaartjes gaan afdrukken (een ontwerpje dat ik al een eeuwigheid op mijn computer heb staan, maar waar voorlopig nog niks mee gebeurde). Voortaan zullen de studenten en de toeristen dus kaartjes kunnen sturen vanuit de casita, want postkaartjes zijn hier niet veel te vinden.

’s Middags wordt dan de verjaardagstaart voor Muñeca aangesneden en wordt er gezongen en geroepen ‘viva la santa’, dat gebeurt trouwens de hele dag door.

Céline en Anke gaan in de namiddag in de wijk flyers uitdelen voor hun volgende voorlichtingsles, want op de eerste van vorige maandag is slechts één zwangere vrouw komen opdagen.

Ik geef Karen zwemles (een nichtje van de mamie die vakantie heeft en Alba wat komt helpen omdat ze zich thuis verveelt). Het is haar eerste zwembadervaring, maar is erg gemotiveerd om te leren zwemmen, dus het schiet wel op.

In de namiddag zorgt Geovanny voor animatie. Hij besluit dat de quad nog eens moet draaien omdat die al veel te lang stil staat, hetgeen uitmondt in toertjes op ‘la cancha’, het recreatieveldje achter de casita.

De avond wordt gevuld met lesvoorbereidingen, planningen, schema’s maken en afdrukken, kopies maken. Er worden ook knopen doorgehakt en uitstappen voor de weekends uitgestippeld.

IMG_5761 IMG_5793


Maandag 18 maart 2013

Vandaag is opnieuw werkdag voor iedereen en er gebeurt niks opzienbarends. Er moet een sleutel gekopieerd worden, een ventilator gerepareerd, er worden inkopen gedaan, reservaties gemaakt, mails beantwoord, lakens en handdoeken worden gewassen … en zoveel meer. Geovanny gaat een hoop materiaal dat in de garage in de weg staat naar de haciënda brengen en komt terug met een hoop platanos (bakbananen) en komkommers.


een weekendje rust

Zaterdag-zondag 16-17 maart 2013

Om negen uur staat iedereen klaar voor het vertrek naar Montañita. Het plan was dat ik hen met de pickup naar de perimetral zou brengen om daar de bus te pakken. Het is echter al de hele morgen serieus aan het regenen, zodat we ook Geovanny als chauffeur inschakelen en met twee auto’s rijden, zodat iedereen in de auto kan.  De furgonetas die in het weekend heen en weer rijden naar de kust, hebben de groep blanken al gespot en ze hoeven dus niet op de bus te wachten.

In de casita is er internet en dan nog wel voor mij helemaal alleen. Dat wordt dus inhalen. Ik slaag erin om alle foto’s op te laden, mails te beantwoorden en nog wat informatie op te snorren voor de komende weekends.

Ik installeer me met mijn muziek op mijn terras voor mijn kamer en geniet van de tijd want zelfs de crew laat me gerust. In tegendeel zelfs, wanneer ik mijn nagellak tevoorschijn haal om mijn teennagels een beetje bij te werken, neemt muñeca ongevraagd de lak over en krijg ik van haar een lakbeurt.

Jaden kom in de namiddag nog eens langs, wat zelden gebeurt de laatste tijd en we houden ons samen bezig met tekenen boven op het terras.

Zondag komen Geovanny en de maestro met zijn trabajadores uitzonderlijk verder werken. Gisteren werd namelijk de verwarmingsketel voor het water naar de garage verhuisd en die moet nu terug aangesloten worden vooraleer de studenten terugkomen, anders hebben zij geen water straks.

Ik neem de tijd om nog wat te plannen aan de zomer, zodat ik binnenkort kan gaan onderhandelen met Milton voor de bussen.

In de namiddag komen Steven, Isaac en Christian, de kleinzonen van de buurvrouw mee zwemmen.

Om de aansluiting van de verwarmingsketel af te maken vooraleer de studenten thuiskomen, hebben ze één stuk buis te kort en op een zondag is het niet zo simpel om die te gaan zoeken. Uiteindelijk kot alles goed (zoals altijd trouwens) en in afwachting van stromend water in het appartement, kunnen de meisjes in het zwembad en de jacuzzi wanneer ze terug thuis komen uit Montañita.

De verhalen hoor ik tijdens het avondmaal in de Chuchuranga waar we heerlijke scampi eten.

Het weekend wordt afgesloten met een LAN-party.

resultaat van een weekendje rust ARI week3

resultaat van een weekendje rust ARI week3


matrimonio

Vrijdag 15 maart 2013

De vroedvrouwen hebben volgende maandag een voorlichtingsavond georganiseerd voor de vrouwen van de wijk en hebben hun voorbereiding vertaald met de vertaalmachine van google. Daar is dus nog verbeterwerk aan en daar hou ik me deze voormiddag dus mee zoet.

Om twee uur trouwt Martien van de Vroedvrouwen voor Ecuador in de Registro Civil in het centrum en het wordt nog reppen om daar op tijd te geraken. Ik ga samen met Maria Fernanda en de Anke en Céline (de vroedvrouwen) gaan ook mee. De ambtenaar die hun huwelijk voltrekt, meent het heel erg, hij lijkt wel speciaal voor de gelegenheid toneelcursus gevolgd te hebben. Maria Fernanda heeft het heel moeilijk om zich serieus te houden.

Middageten is er niet meer van gekomen voor we vertrokken dus gaan we na de plechtigheid een ijsje eten om de grootste honger te stillen alvorens terug te keren naar de casita. Daar is ondertussen ook het voltallige studentenkorps aangekomen. Siem krijgt nog een intensieve Spaanse les van Maria Fernanda en ook de anderen zijn nog hard aan het werk, want morgen vertrekken ze met z’n allen voor het weekend naar Montañita.

Er moet nog geld afgehaald worden en nog het een en ander aangeschaft worden ter voorbereiding van de volgende werkweek, dus trekken we met een hele ploeg naar de Rio Centro waar meteen ook iedereen op zoek gaat naar zijn avondmaal in de talloze eetkraampjes in de foodcourt.

Film en spel zijn de ingrediënten van de rest van de avond.

foto’s trouw Martine

IMG_5757


Muñeca en regen

Donderdag 14 maart 2013

Het dagelijkse scenario, waarin om zes uur voor het eerst de deur van de casita wordt dicht getrokken door de verpleegsters, om half zeven door de vroedvrouwen, zeven uur door de geneeskundestudenten en Siem en dan later nog eens door de kleuterleidsters, is vandaag verstoord. Om kwart na zes heb ik nog niks gehoord, dus de verpleegsters hebben zich overslapen, de anderen vertrekken wel op tijd.

Wat naar verwachting een rustige dag zal worden, begint ook zo. Ik krijg de tijd om mijn mails na te kijken en te beantwoorden en mijn administratie een beetje op orde te krijgen.

Roberto komt toe in de casita, want die gaat vandaag met de auto’s naar de keuring. Maria Fernanda laat weten dat ze wat later komt omdat ze voor Henry nog wat dingen moet regelen in de stad. Dat wordt dus al een zoektocht naar de juiste keuringsbewijzen om mee te geven met Roberto.

Alba wil lakens en handdoeken wassen maar de waspoeder is op en er is nog wel meer voorraad die moet aangevuld worden, dus dat wordt boodschappen doen.   Wanneer we terugkomen, is Muñeca (de nieuwe poetshulp, die gisteren niet was komen opdagen omdat ze ziek was) ook aangekomen, maar ze kan met moeite de ene voet voor de andere zetten van de krampen. We brengen haar naar het dispensarium, waar ze de nodige medicatie mee krijgt, waaronder een aantal ampoules om in te spuiten. De spuitjes moeten we zelf gaan we kopen bij de apotheker en onze huisverpleegster Maria Fernanda (die ooit nog 3 jaar geneeskunde studeerde) zet haar spuitje en even later kan ze weer verder.

De leverancier van de grote waterflessen voor de dispensers komt niet opdagen, dus moeten we zelf voorlopig twee flessen halen in het tankstation want we zitten helemaal zonder.

Het is een erg warme dag, dus daar komt straks zeker weer regen van. De studenten die één voor één (of althans per twee) van hun stage thuiskomen, duiken als eerste werk dus ook in het zwembad, vertellen hun ervaringen van hun stagedag om zich nadien aan hun laptop te zetten.

De vroedvrouwen hebben vandaag hun eerste doodgeboren kindje ter wereld gebracht in de Sotomayor. Hun verhaal blijft heel de avond hangen bij mij maar zeker ook bij hen.

Siem komt voor zijn doen vroeg thuis en zet zich bij Maria Fernanda voor een intensieve Spaanse les. Hij assisteerde vandaag een open hartoperatie in Luis Vernaza.

Muñeca gaat samen met Alba, Maria Fernanda en ikzelf naar een boetiek van een vriendin van Maria Fernanda een bruidsjurk kiezen, want volgende week is haar trouw gepland. We zijn nog net op tijd terug voor het begint te kletteren en dat blijft duren de rest van de avond.

Het wordt dan ook een avond van werken (schooltaken maken, voorbereidingen, …) spelletjes spelen en voor de verwoede volgers van Gray’s anatomy (met z’n drieën zijn ze) wordt er via de computer naar hun favoriete serie gekeken.

voor meer foto’s

IMG_5699 IMG_5709


Stagiaires per opbod

Woensdag 13 maart 2013

Om acht uur is iedereen de deur uit en is het stil inde casita tot Geovanny en Maria Fernanda arriveren.

Geovanny moet vandaag met de camionette naar de keuring en Maria Fernanda gaat met mij mee naar Cristo del Consuelo waar Fabiola de sleutels van het schooltje zal overhandigen. Het ministerie van onderwijs heeft besloten dat het schooltje niet voldoet aan de normen van het ministerie: alle kleuterscholen moeten voortaan een ruimte hebben waar de kleuters veilig kunnen buiten spelen, de schooltjes moeten verbonden zijn aan een lagere school, enz. Allemaal maatregelen in het belang van de kleuters, maar dit heeft tot gevolg dat de kleuters van Los amiguitos de Menbol zich zullen moeten gaan inschrijven in twee andere scholen die in de wijk gevestigd zijn. Fabiola, Digna en Sarah, de kleuterleidsters worden overgeplaatst naar een kleuterschool elders in de stad. Samen met Dialys, de pedagogisch adviseur (die een 14-tal scholen onder zich heeft), de kleuterleidsters en de stagiaires gaan we op bezoek in de andere school van de wijk waar we met open armen ontvangen worden. De directrice en heel het lerarenkorps kijkt al uit naar de komst van de studenten. Maar ook de directrice en het pedagogisch personeel van de toekomstige school van Fabiola zouden heel graag de stagiaires ontvangen en er wordt dus heel druk onderhandeld.

Bij thuiskomst blijk dat er terug internet is en dus kan er weer gecommuniceerd worden met het thuisfront.

Vermits iedereen wat communicatie in te halen heeft, lijkt het salon eerder op een callcenter en wordt het  ’s avonds een heuse LAN-party, afgewisseld met een poolparty.


Siem zorgt voor animatie

dinsdag 12 maart 2013

Joke en Karolien zijn vandaag aan de beurt voor hun vuurdoop. Karolien is erg zenuwachtig omdat Ricardo Koenig, de voorzitter van de Sociedad Protectora de la Infancia gezegd heeft dat ze een psychologische test moet afleggen om in het opvanghuis te mogen werken. Ze vreest dat ze de vragen niet zal verstaan en dus haar stage niet zal kunnen doen. We vertrekken samen met Lies en Ute met bus 121 want zij moeten dezelfde richting uit, ze moeten enkel iets vroeger afstappen. Omdat ik het traject van de 121 maar ken tot aan het schooltje, wordt het even uitkijken om te zien waar er moet afgestapt worden. De wandeling tot aan het weeshuis valt best mee, het wordt nog even zoeken want het is inmiddels al drie jaar geleden toen ik hier voor het eerst kwam. We worden ontvangen door Ricardo Koenig, de directrice, de psychologe en de coördinatrice. De test hoeft uiteindelijk toch niet, wat een pak van het hart is voor Karolien. Dan krijgen we een rondleiding en maken we kennis met de kinderen. Ik laat Joke en Karolien achter om terug te keren naar de Casita.

Anke en Céline hun werkweek begint morgen pas, dus zij zijn alleen nog thuis, de rest is allemaal vertrokken naar hun stageplaats. Zij bereiden hun voorlichtingslessen voor en gaan de affiches ophangen in het dispensarium. Ze wachten nog even op Lies en Ute om samen naar het Parque Historico te gaan, maar ze zijn veel te snel terug want dat is blijkbaar vandaag gesloten.

Rond vijf uur wordt het erg donker en Maria Fernanda, Alba en Ñeca (afkorting van muñeca, wat ‘pop’ wil zeggen, want zo ziet ze er wel uit – zij is de nieuwe poetshulp van de casita en is wel een aanwinst) vertrekken om voor de verwachte regenbui thuis te geraken.

Het wordt echt wel weer een hevige tropische regenbui. Wie nog onderweg is wordt kletsnat en loopt vertraging op en wie al thuis is maakt van het duister gebruik om een film te kijken op het grote scherm in de bar. Dat iedereen vertraging oploopt door de regen is niet verwonderlijk, maar Siem blijft toch wel erg lang weg en wanneer hij om half zeven nog niks heeft laten horen, bel ik he zelf op. Hij is echter niet te bereiken, dus wordt het nog maar wat wachten. Als om acht uur de meisjes gedaan hebben met eten, worden ook zij ongerust, en worden een hele hoop veronderstellingen gemaakt. Uiteindelijk besluiten we naar het hospitaal te rijden om te gaan kijken of hij daar al vertrokken is. De thuisblijvers beloven te bellen zodra hij zou thuiskomen. Op het moment dat we (drie kwartier later) op het binnenplein van het hospitaal staan na een rit door de ondergelopen straten van Guayaquil, komt het verlossende telefoontje.

Terug in de casita krijgen we heel zijn verhaal te horen en krijgt hij een nieuw simkaartje zodat hij ons volgende keer wel kan bereiken.


Feliz cumpleaños Anke

Maandag 11 maart 2013

Vandaag is Anke (vroedvrouw) jarig. Hun werkweek begint pas woensdag, dus ze kan ervan genieten. De verpleegsters (Anke en Aurélie) vertrekken samen met de geneeskundestudenten naar het kinderziekenhuis voor hun eerste stagedag. Joke en Karolien die in het weeshuis zullen stage lopen, hebben pas morgen een afspraak met Ricardo Koenig om hun taken en uurrooster te bespreken.

Ik vertrek samen  met Siem met bus 61 voor zijn eerste stagedag  naar het algemeen ziekenhuis Luis Vernaza. Hij vindt het wel wat spannend, dus ik loop nog met hem va kantoortje naar kantoortje om hem aan te melden en laat hem uiteindelijk achter bij dokter Peñaherrera op de dienst cardiologie.

Terug in de casita is ondertussen de jarige Anke wakker en zitten Lies en Ute op mij te wachten om ook aan hun eerste stagedag te beginnen. Zij moeten bus 121 nemen om in de sloppenwijk Cristo del Consuelo te geraken. Ik wijs hen de weg zodat ze die morgen alleen kunnen vinden.

Het is heet dus na een halve dag met de bus Guayaquil te doorkruisen, ben ik aan een verfrissende zwembeurt toe.

Om twee uur hebben Céline en Anke (de vroedvrouwen) afgesproken met Elisbeth (van de wijk). Die is zoals gewoonlijk (maar uitzonderlijk in Ecuador) stipt op tijd in de casita. Als verantwoordelijke voor de wijk gaat ze mee naar het dispensarium om hen daar te gaan voorstellen. Als deel van hun stage gaan ze er een aantal voorlichtingslessen geven. De wachtkamer zit vol en er zitten een aantal zwangere vrouwen bij, die wel geïnteresseerd zijn.

De rest van de namiddag wordt het verjaardagsfeestje van Anke gepland. Een uitstapje naar de vismarkt om scampi en robalo (een hele lekkere vis) te gaan kopen zien Joke, Karolien, Anke en Céline wel zitten. In de keuken wordt druk maniok geraspt want ook maniokkroketjes staan op het menu. De hele crew wordt ingeschakeld Henry doet boodschappen, Alba en Muñeca zijn druk in de weer in de keuken en Geovanny zorgt voor de cocktails. Ook de taart wordt niet vergeten en de dag eindigt met een cocktail in de jacuzzi en het zwembad.

IMG_5667


zondag 10 maart 2013

Met de aankomst van de studenten is er niet veel tijd om te gaan zitten en verder verslag uit te brengen. Zondag is het dus drie uur geworden, maandag is het 2 uur in de ochtend als we terug in de casita aankomen met de eerst lading studenten en dinsdag wordt het ook nog eens 1 uur. Woensdag om tien uur hebben we een afspraak met Isabel van de Junta de Benificencia om iedereen voor te stellen en de stageplaatsen te verdelen. We gaan op bezoek bij de Sociedad Protectora de la Infancia waar Joke en Karolien hun stage zullen doen in het weeshuis. Voor het bezoeken van de andere stageplaatsen (Luis Vernaza, algemeen ziekenhuis en Roberto Gilbert, kinderziekenhuis) spreken we donderdag af. In de namiddag is het dan de beurt aan de kinderopvang in de sloppenwijk  Cristo del Consuelo. Ondertussen worden al volop plannen gemaakt voor het weekend. Zaterdag heeft Henry een welkomstfeestje georganiseerd, dus voor een uitstap plannen we om vrijdagmorgen te vertrekken en zaterdagnamiddag terug te komen. Ook de geneeskundestudenten en de vroedvrouwen willen wel mee naar Isla Puná. De auto is te klein om 13 personen te vervoeren en op de via a la costa is het niet toegelaten om personen te vervoeren in de laadbak, dus zet Geovanny ons af aan de bushalte op de perimetral (dat is de ring rond Guayaquil) om de bus te nemen naar Posorja. Van daar gaat de reis verder met de boot tot op het eiland in de golf van Guayaquil, dat nog niet ontdekt is en waar we dus het strand voor ons alleen hebben. De accommodatie is primitief maar er is zon (een beetje teveel zelfs voor sommigen), zee en strand. We zwemmen, maken een wandeling, spelen een spelletje, lezen een boekje, maken een kampvuur, kortom algehele ontspanning. Ontspannend is ook het welkomfeest waar iedereen eens goed uit de bol kan gaan. Voor meer details vinden jullie hier een link naar de foto’s.

IMG_5454


wachten … en wachten …

Zondag 3 maart

De voorbije week was er een van veel spanning en emotie. Het uitkijken naar een nieuw Ecuadoravontuur is daardoor zelfs wat op de achtergrond geraakt.
Vorig weekend was de geboorte van ARI, mijn eerste kleinzoon gepland en daar hebben we met z’n allen tot donderdagavond op zitten wachten. Even intens als  het gespannen wachten op de bevalling, was het afscheid nemen van Liliane. We hadden haar de voorbije zomer in Ecuador al zo gemist en nu gaan we haar voor altijd moeten missen.

Na een bewogen week word ik om 5u opgehaald voor mijn vertrek naar Guayaquil. Ik heb me erop ingesteld dat het een vlucht met hindernissen zal worden, vermits er al een paar weken gestaakt wordt bij Iberia en het aantal afgelaste vluchten erg hoog ligt. De eerste etappe Brussel‑Madrid verloopt echter rimpelloos en heel stipt. Ik merk al wel dat op mijn boardingpass van Madrid dat het ‘hora de embarque’ niet overeenkomt met het ‘hora de salida’ maar wanneer ik hiernaar informeer bij Iberia in Brussel zeggen ze me dat ik daar in Madrid maar eens naar vragen, ze vermoeden dat er een vertraging zal zijn. In Madrid sturen ze me twee uur lang van het kastje naar de muur want de vlucht van Iberia werd uitgevoerd door LAN dus het personeel van Iberia kan me niet helpen en dat van LAN zou pas na de middag aanwezig zijn. Uiteindelijk leg ik me erbij neer dat ik pas om 18:20u een aansluiting zal hebben (dat is alleszins al beter dan dat de afgelast zou worden).
Dat worden dus 6 uur wachten, maar dat hebben we de voorbije week nog gedaan, dus daar hebben we ervaring mee. Ik ken ondertussen de weg hier al en vind dan ook een restaurantje om lekker te lunchen, een rustig plaatsje om te bloggen, nog een ander om te zitten tekenen en te  lezen, de Starbucks voor een lekkere koffie met … en er loopt hier bovendien veel kleurrijk volk rond om naar te zitten kijken.

Het wordt uiteindelijk 20u wanneer het vliegtuig in Madrid opstijgt om twaalf uur later te landen in Guayaquil. Tijd genoeg dus om de foto van de kleine ARI over te tekenen.

meer foto’s van ARI

ARI_2uurtjes_oud SCANARI