Archief voor maart, 2012

chuchuranga

Donderdag 29 maart 2012

Sanne en Sofie willen vandaag graag 2 platen gyproc en nog wat materiaal gaan kopen voor in het schooltje. Daar hebben ze de pick-up en uiteindelijk ook mij voor nodig en dat komen ze mij heel voorzichtig vragen bij het ontbijt, alsof ik nee zou kunnen zeggen. Er moeten voor de casita ook nog wat aankopen gebeuren en we nemen Geovanny mee die ons kan helpen bij het laden van de pick-up.
De meisjes van Artevelde gaan vandaag naar hun stagescholen om afspraken te maken over week- en uurroosters.
Het is al bijna middag als we aan het schooltje aankomen en al het materiaal kunnen afladen. We hebben ons dan ook heel voorzichtig een weg moeten banen door het verkeer met platen gyproc in de laadbak die niet mochten breken. Wie weet hoe de wegen er hier bij liggen op het einde van het regenseizoen, beseft dat dit geen sinecure is.
Fabiola brengt ons het droevige nieuws dat Flor zal overgeplaatst worden naar een andere school. Voor Los amiguitos en zeker ook voor Fabiola is dit een groot verlies, zij is immers al vanaf het begin aan het schooltje verbonden.
Martine en Ayla, de vroedvrouwen voor Ecuador, die gisteren de vergadering met de dokters hadden verlaten, komen deze namiddag nog eens terug voor een gesprek waarvoor Guy hen had uitgenodigd. Daaruit blijkt dat het effectief wel nodig was om bij te praten en er wordt besloten dat het dispensarium definitief zonder hen zal verder werken en dat zij zich zullen focussen op het mamacafé.
Sofie en Sanne zijn ondertussen hard aan het werken aan hun schooltaken en de meisjes van Artevelde hebben alweer een nieuw initiatief genomen om volgende week een spelnamiddag te organiseren voor de kinderen van de buurt. Daarvoor hebben ze strooibriefjes gemaakt die ze nu aan de kinderen van de wijk aan het uitdelen zijn. Heleen en ik gaan op zoek naar de beautysalons in de wijk om te vragen of ze daar eventueel mag komen observeren en meehelpen. Daarvoor doen we een beroep op Erika, de collega van Lore in het schooltje in Portete, die ons de weg toont, ons voorstelt en uitlegt wat de bedoeling is. Onderweg komen we de ploeg tegen die op pad is om strooibiljetjes uit te delen. De zon brandt en we besluiten eerst even onze dorst te gaan lessen in de Chuchuranga. Bij het verlaten van het terras stoot Fiona haar hoofd tegen het naambord van de gelegenheid dat uitgesneden is in massief hout en niet voorzien is voor mensen van meer dan 1m70.
Als alle strooibiljetjes op zijn en we terugkeren van ons bezoek aan de beautysalons komen Sanne en Sofie eraan die gedaan hebben met werken en ook dorst gekregen hebben. Bij ons tweede terrrasbezoek worden we gewaarschuwd dat er een naambord boven de ingang van de Chuchuranga hangt.
Als het begint te schemeren en de muggen komen opzetten, besluiten we terug te keren naar de casita.
Vanavond is er voor alle studenten een massagesessie gepland met Christel en ik denk dus al mijn mails te kunnen verwerken, maar ze hebben nog een model nodig en ik offer mij dus maar op om nog eens gemasseerd te worden.
Vorige week heb ik met Guy en Henry besproken om Geovanny zijn rijbewijs in orde te laten brengen en hem zoveel mogelijk te laten oefenen om met de pick-up te rijden, zodat ik in de toekomst wat minder chauffeur zou moeten spelen. Iedereen ziet dat wel zitten en vanavond vraagt Geovanny of ik hem alvast kan tonen hoe hij de lichten en alle andere knopkes die aan het dashboard zitten moet gebruiken. We moeten nu alleen nog eens de tijd vinden om naar het centrum te gaan en daar in het kantoor van de verkeerspolitie zijn rijvergunning, die hij wel heeft maar die vervallen is, in orde te brengen. De administratie hier kennende zal dat het moeilijkste zijn van de hele operatie.

Advertenties

bijscholing en samenscholing

Woensdag 28 maart 2012

Vandaag is het de beurt aan de kleuterleidsters van Guayaquil om hun workshop EFT te krijgen van Christel. Het is een zeer geïnteresseerde eb gemotiveerde groep, maar ze zouden nog gemotiveerder zijn als ze eens in het zwembad mochten. Ik beloof hen dus dat als ze maandag terugkomen voor de volgende sessie en hun zwempak meebrengen, ze op het einde in het zwembad mogen, wat op algemeen gejuich onthaald wordt.
In de namiddag is een vergadering van de dokters van het dispensarium gepland. Ik verwittig de meisjes dat ze zich voorbereiden om hun project om Engelse les te geven voor te stellen aan de dokters. Op die manier kunnen zij via hun patiënten de mogelijkheid aanbieden om zich in te schrijven voor de lessen. Ook het idee om zwemles te geven in het zwembad van de casita kan op deze manier kenbaar gemaakt worden en via de dokters zouden ook de mensen geselecteerd kunnen worden die bij deze zwemlessen het meest baat kunnen hebben.
Heleen wil graag eens op bezoek gaan langs de kapsalons in de wijk waar ook pedicure en manicure gegeven wordt, omdat haar specialiteit bio-esthetica is en zij wel eens wil zien, wat er hier zoal gebeurt rond haar specialiteit.
Het wordt een bewogen vergadering met de dokters van het dispensarium en dokter Perez het hoofd van Area 7 van het ministerie van gezondheid. De samenwerking en de manier van werken wordt besproken. Er wordt bekeken op welke manier iemand zou kunnen gevonden worden die op een permanente basis zou kunnen zorgen voor het uitreiken van de tickets, de administratie en het onderhoud. De vergadering duurt langer dan voorzien en Geovanny en de loodgieter moeten nog worden opgehaald in Valle Alto. Ik rij er naartoe samen met Lore Kempen, het is ondertussen donker dus ik kan weer buiten komen. De tandarts had me afgeraden in de zon te komen vandaag en vermits die de ganse dag geschenen heeft, heb ik me binnen of althans in de schaduw gehouden.
Sanne en Sofie die na de bijscholing van de kleuterleidsters deze voormiddag samen met Fabiola vertrokken om nog wat materiaal te gaan kopen, komen enthousiast terug van hun uitstap. Ze zijn na het shoppen met Fabiola mee naar huis gegaan waar ze Fabiola hebben leren spaghetti maken.
Elisabeth, de wijkverantwoordelijke die bij de vergadering ook aanwezig was, heeft haar vriend en beeldhouwer Marco Tulio uitgenodigd om over zijn projecten te vertellen waarmee hij bezig is in Santa Elena. Het lijken mij heel interessante projecten en we spreken af binnenkort eens langs te gaan om een kijkje te gaan nemen.
Als alle bezoek de deur uit is en iedereen behalve de studenten gaan slapen is, maak ik met de meisjes van de Kempen nog een avondwandelingetje in de wijk om een magnum te gaan kopen. De meisjes van Artevelde nemen ondertussen nog een frisse duik en daarna wordt het stil in de casita.


behandeling aan huis

Dinsdag 27 maart 2012

De meisjes vertrekken allemaal samen met de bus 118, Artevelde voor de kennismaking met de leerkrachten Engels, computer en turnen, Sofie en Sanne stappen over op de 50 voor hun rit naar Cristo del Consuelo.
Christel heeft een ganse voormiddag afspraken voor massages, maar vermits er een klant niet komt opdagen offer ik mij op en een uur later voel ik mij een nieuw mens.
De meisjes komen terug van hun afspraken in de scholen met het nieuws dat de minister van onderwijs heeft verklaard dat door de hevigheid van het regenseizoen, de start van de scholen met 2 weken wordt uitgesteld. Voor Los amiguitos de Menbol is dat niet van toepassing, vermits de klasjes en de juffen er klaar voor zijn. De officiële opening wordt voorzien voor dinsdag 3 april. De rest van de week wordt echter ‘semana santa’ (de week voor Pasen) gevierd, dus de effectieve lessen zullen pas de week nadien beginnen.
De meisjes van Artevelde vrezen de eerste weken dus niet veel te kunnen doen en beginnen te brainstormen over een regenprogramma. Zij nemen het initiatief om al voor de jongeren in de wijk Engelse lessen te organiseren en een kijkje te gaan nemen op het recreatieveldje achter de casita of er iets van sporttornooi kan georganiseerd worden.
Omdat ik al een tijdje last heb van een losstaande wijsheidstand en al een paar keer heb laten vallen dat ik maar eens naar de tandarts moet, stelt Chiquilin voor zijn zus te bellen die tandarts is om mij te komen bevrijden van mijn last. Zo wordt ik voor de tweede keer vandaag aan huis behandeld. Ik mag voor de rest van de dag niks meer doen en zeker geen trappen lopen om te voorkomen dat zich interne bloedingen zouden voordoen. Ver kan ik dus niet weg, want voor alles hier moet ik de trap op. Maria Fernanda ontfermt zich over mij, bezorgt mij pillekes om de ontsteking weg te nemen, water met zout om mijn mond te spoelen en yoghurt als avondmaal.
De derde behandeling aan huis is een haarknipbeurt door Marjorie, de zus van Henry. Ik ben dus vandaag een stijve nek, een wijsheidstand en wat haar kwijt geraakt.
Als avondactiviteit staat er zumba op het programma. Ik zet me aan de muziekinstallatie, want Geovanny is een beetje grieperig en dus in zijn bed gekropen en ik mag toch niet dansen van Maria Fernanda. Er wordt zeer intensief en gemotiveerd bewogen tot het zweet in de schoenen staat.


alles loopt gesmeerd

Maandag 26 maart 2012

Sofie en Sanne worden vandaag door Chiquilin begeleid om met de bus naar het schooltje te rijden. Lore Kempen en de meisjes van Artevelde rijden met mij mee naar de school aan Portete om daar kennis te maken met de leerkrachten en te vernemen of ze daar zinvol werk kunnen verrichten voor hun stage.
De stagiaires zijn meer dan welkom en het wordt een hele lijst waarmee ze kunnen helpen. De uurroosters en de leerboeken worden bekeken en meegegeven en er wordt afgesproken tegen het einde van de week een planning op te maken. Iedereen is aanwezig, Dialys (de pedagodisch adviseur), de directrice en het voltallige lerarenkorps uitgenomen de bijzondere leerkrachten (Engels, computer en turnen). Daar zullen ze morgen nog eens voor moeten terugkomen om te bespreken op welke manier ze kunnen samenwerken. Dan neemt Dialys ons mee naar een schooltje aan de overkant van Portete waar ook een middelbaar aan verbonden is. Ook daar vinden we iedereen en kunnen afspraken gemaakt worden.
Het gaat dus heel vlot deze morgen zodat we rond 11 uur terug zijn in de casita. Lore laten we achter bij juf Mariella, zij komt vanmiddag samen met juf Erika terug die ook in Jardines del Salado woont.
Martine en Ayla staan ons al op te wachten om mee te gaan naar het mamacafé dat vandaag wordt ingericht. De meisjes van Artevelde maken van de gelegenheid gebruik om een kijkje te gaan nemen in het dispensarium.
Na de middag geeft Christel nog een workshop voetreflexologie voor de mensen uit de wijk. Martine en Ayla zijn ook geïnteresseerd en hebben ook Martha uitgenodigd (de kotmadam van de vroedvrouwen van KUL en KDG) die erg geïnteresseerd de cursus volgt.
Ondertussen groeien bij de stagiaires de ideeën en plannen voor hun stage. Er worden leer- en werkboeken doorgenomen en weekroosters opgemaakt.
Lore Kempen is al concreter bezig met naamkaartjes te maken, zij weet al welke kindjes bij haar in de klas zullen zitten.
Sofie en Sanne komen samen met Chiquilin terug van het schooltje, Sofie hinkend op één been, want ze heeft in een nagel getrapt en die is los door haar slipper in haar voet gegaan. Hij is ook al een beetje ontstoken, maar gelukkig heeft ze nog een tetanosinenting gehad en wordt het probleem met isobetadine-gel en een kompres opgelost.
Na de initiatie in EFT (emotionally focused therapy) van Christel aan de studenten volgt nog een baileterapia (danstherapie) waar de voet van Sofie veel baat bij heeft. Artevelde haakt hier af, zij hebben dan ook nog wat slaap in te halen.


Tagua en visschubben

Zondag 25 maart 2012

Er is al heel vroeg leven in de casita want de nieuwe meisjes zitten nog in het ritme van België. De ontbijttafel zit goed vol vanmorgen want de meisjes hun koelkast is leeg, dus eten we allemaal samen in de eetzaal.
De ganse voormiddag wordt gespendeerd aan winkelen en inkopen doen om de nieuwe koelkast terug te vullen. De Rio Centro wordt helemaal verkend van de Mi Comisariato, de Ferisariato, de Juan Marcet, de fotograaf, de sportwinkel tot de foodcourt en de heladeria (ijskreemzaak).
In de namiddag blijft de Kempen in de casita om aan hun schooltaken verder te werken en met Artevelde stap ik op de bus om de stad te gaan verkennen. Ze zijn alle vier erg geboeid door al wat er te zien is en de vragen blijven komen. Heleen wil heel graag met een leguaan op de foto, dus na een bezoek aan de kathedraal gaan we naar het Parque Bolívar om de beestjes te strelen. Lore heeft vooral veel dorst, dus we zetten door naar de malecon 2000 voor een drankje en een ijsje. We doen de malecon verder in zuidelijke richting en eindigen in de mercado artesanal del sur waar de meisjes zeer geïnteresseerd zijn in alle juweeltjes. Ik zelf laat me verleiden tot de aankoop van oorbellen die gemaakt zijn van de schubben van een vis. Op de terugweg richting Las Peñas komen er donkere wolken opzetten en we besluiten het noordelijke deel voor een andere keer te laten en de bus terug te nemen. Een wijs besluit blijkt even later want we zitten nog maar net op de bus of het begint te kletteren. Gelukkig is de bui zo goed als over wanneer we Jardines del Salado bereiken en we komen dan ook nog tamelijk droog aan in de casita.
Na het eten is er door Christel nog een massagesessie voorzien. Er zijn er die amper het einde halen en met moeite van de matras nog naar hun bed geraken.


de ploeg is voltallig

Zaterdag 24 maart 2012

Om 10 uur verwachten Martine en Ayla mij in de Mi Comisariato (een grootwarenhuis) op de 9de October (dat is de Meir van Guayaquil) waar ze gerief gaan kopen voor hun mamacafé. Daar hebben ze mij niet zozeer voor nodig maar wel de pick-up om hun aankopen te vervoeren. Op de hoofdbaan is er weer zzn auto die zich vastgereden heeft in de kiezels, zodat Martine en Ayla hun aankopen al gedaan zijn als ik toekom. Ik neem alles mee naar de Casita zodat zij maandag hun mamacafé ermee kunnen inrichten.
Rond de middag ben ik dan terug en neem ik even de tijd om Sofie en Jesse te helpen met het uitstippelen van hun reis door Ecuador voor de komende twee weken. Taxi Vicente brengt hen naar het busstation om vandaar de bus naar Colonche te nemen waar ze eerst nog eens langs Sofie haar gastgezin gaan.
Ik kan me met de beste wil van de wereld niet meer herinneren wat ik de rest van de namiddag gedaan heb die dag. Het eerstvolgende wat in mijn herinnering is opgeslagen is het telefoontje van Lore om te melden dat ze vanuit Cuenca op terugweg naar Guayaquil. We spreken af dat ik naar de terminal kom om daar samen iets te eten, want om 20u kom het vliegtuig aan met de meisjes van Artevelde en het is niet meer de moeite om twee keer de stad te doorkruisen.
De Mc Donalds in de terminal kan niet worden weerstaan (althans niet door las chicas) en ze nemen nog een Mc Flurry op de koop toe. Het wordt uiteindelijk nog spannend om op tijd in de luchthaven te geraken die eigenlijk vlakbij de busterminal ligt en vermits de tussenlanding op Quito door het slechte weer niet kon uitgevoerd worden, zit Artevelde ons al op te wachten in de aankomsthal.
We krijgen uitgebreid het verhaal van de vlucht met een zieke Heleen die alle kotszakjes in haar directe omgeving gevuld heeft en bovendien cola en ik weet niet meer wat nog morste op haar dekentje. Ze vonden het vluchtpersoneel niet zo vriendelijk, ik vraag me af hoe dat kwam.
Ook de verhalen van de uitstap naar Cuenca worden uitgebreid verteld.
Er wordt nog een kleinigheidje gegeten en de nieuwe meisjes krijgen een rondleiding en gaan zich installeren. Er zijn nog te veel vragen om meteen naar bed te kunnen, dus er worden druk afspraken gemaakt, gepland en georganiseerd en verteld.


massage en karaoke

Vrijdag 23 maart 2012

Christel wil de tijd dat ze hier is zoveel mogelijk mensen helpen door hen een massage te geven, maar ze wil ook groepen kleuterleidsters of verpleegkundigen leren hoe ze kunnen masseren. Deze namiddag is er een sessie voorzien in de wijk voor een vereniging die opvang biedt aan moeders met hun gehandicapte kinderen. Om genoeg assistentie te hebben deze namiddag worden alle aanwezigen in de casita al meteen ingewijd in de technieken die daarvoor nodig zijn. De matrassen worden naar het terras versleept en de eerste sessie wordt een succes. Als huiswerk worden de verschillende technieken en hun volgorde vakkundig genoteerd.
Ook in de namiddag (alhoewel het dan zonder matrassen moet) is iedereen enthousiast en volledig ontspannen na de massagesessie. Eén van de aanwezige meisjes met Downsyndroom vraagt en krijgt nog een persoonlijke sessie.
Nog net op tijd merk ik dat het 23 maart is en in België al 23u20, want vandaag is Laura, mijn petekind, jarig. Ik bel haar nog via skype en ze is gelukkig nog wakker en een filmpje aan het kijken.
Sofie en ik vertrekken op tijd naar de luchthaven en dat is niet voor niks want de verkeerschaos is weer groot. De volledig kapot geregende hoofdweg hebben ze opgevuld met kiezels, maar daar is een ongelukkige chauffeur met zijn auto in vastgereden, zodat we over het stuk tot aan de PJ (600m?) even lang doen als over de rest van het parcours tot aan de luchthaven. Het vliegtuig is geland als we toekomen in de luchthaven maar het duurt nog een uur vooraleer Jesse door de pascontrole is en ontroerd onthaald wordt.
Als we in de casita aankomen is het daar de zoete inval geweest want alle vrienden zitten in de bar aanvankelijk te babbelen, maar al snel neemt Maria Fernanda het initiatief om de karaoke uit te testen. Het klinkt niet altijd even zuiver maar aan enthousiasme ontbreekt het zeker niet. Om 2 uur maakt Guy een eind aan de feestvreugde want er moet morgen nog gewerkt worden.