Archief voor maart, 2011

Maandag 28 maart Een gewone werkdag

Iedereen gaat vandaag weer gewoon aan het werk. Ik ga vandaag de bodega eens aanpakken, dat is de voorraadkamer waar alles ingestouwd wordt dat niet direct gebruikt wordt. Daar ligt de voorraad onderhoudsmateriaal, toiletpapier, picknickmateriaal, spullen die vanuit België worden meegebracht om uit te delen, de lakens worden daar bewaard, … Vermits ik al twee keer een paar eenpersoonslakens meegegeven heb om op een tweepersoonsbed te leggen, omdat die op de verkeerde legplank liggen, besluit ik daarmee te beginnen. Alle lakens worden gesorteerd, voorzien van bijhorende kussenslopen en op de juiste legplank gesorteerd.
Ik onderbreek mijn werkzaamheden om met Dieter en Elien spelmateriaal voor het tweede klasje te gaan kopen. In de Megamaxi vinden ze niet wat ze zoeken, we zullen naar Mall del Sol moeten zeggen ze ons daar. Dat is een winkelcentrum dat aan de andere kant van de stad ligt, dus Maria Fernanda gaat mee om de weg te wijzen. Na drie kwartier laveren door het Guayaquileense verkeer hebben we Mall del Sol nog niet gevonden en worden we uiteindelijk door een vriendelijke politiepatrouille, die blijkbaar niks anders te doen heeft, geëscorteerd tot aan het winkelcentrum, waar we na een uur zoeken aankomen. Ik had het alleen beter kunnen doen, nu ik vaststel hoe dicht het bij de luchthaven ligt.
De ‘juguetón’ is echter de moeite om verloren te rijden, gigantisch, wat hier bij elkaar staat heb ik in België nog niet gezien. Dieter en Elien vinden er hun gading en meer dan dat. Ze hebben in België veel wafels verkocht en kunnen van de opbrengst hier een hoop materiaal aankopen. Voor de ene klas kopen ze een keukentje en voor de andere een glijbaan.
De terugrit gaat veel vlotter, omdat ik nu weet waar ik ben. Na het middagmaal trekken we naar het schooltje om daar de aanwinsten te gaan installeren.
Terug in de casita ga ik na een plonske terug aan het werk in de bodega. Het is nu erg drukkend weer, er hangt nog regen in de lucht en zweten doe je al zonder dat je beweegt.
In de bodega begin je het bos tussen de bomen te zien, maar daardoor komt er ook licht en lucht waar die lang niet geweest zijn, wat maakt dat ongedierte van het formaat dat je van een insect niet verwacht, tevoorschijn komt. Met z’n drie zijn ze, zo groot als een kleine muis. Dan nog liever een slang dan dit. Geovanni wordt erbij geroepen, want Maria Fernanda is met deze dieren nog minder heldhaftig dan ik en ze zijn ook snel. Geovanni, redder in nood, helpt ons van de beesten af, maar kraaaaaken dat die beesten doen. Dieter heeft er plezier in om van de situatie foto’s te komen nemen, die vind je binnenkort waarschijnlijk op hun blog.
Uiteindelijk is de klus geklaard en staat alles weer overzichtelijk weggeborgen.
Dieter en Elien gaan inkopen doen voor het avondeten en als Sarah, Elien en ikzelf alle patatjes gejast hebben en de wortelen en ajuin in stukjes hebben gesneden, kondigt Dieter aan dat hij ALLES zal doen voor het avondeten, daar bedoelt hij natuurlijk mee dat hij gaat koken. Met zijn zweetband om ontpopt hij zich tot een echte GRAN CHEF.
Onze vroedvrouwen komen weer met heel enthousiaste verhalen thuis, ze hebben ‘de bal gekregen’, dat wil zeggen dat ze de vrouwen in andere positie dan op de bevallingstafel hebben mogen helpen, dat ze bekomen hebben dat een aantal vrouwen ‘niet meer geknipt’ zijn, kortom ze zijn erg voldaan dat er op korte tijd toch al war begint te veranderen.
Ze hebben bovendien hun collega’s uitgenodigd voor het feestje van vrijdag en die waren heel opgetogen met de uitnodiging.
Na het eten worden nog wat uitnodigingen afgedrukt, ook voor de kleuterjuffen, als iedereen komt, zullen we hier vrijdag heel wat Ecuadorianen over de vloer krijgen denk ik.

Advertenties

Zondag 27 maart Recuperatie

Het is beter en ik kan eindelijk genieten van het einde van een rustig weekend, wat zwemmen, plantjes water geven (alles onderspuiten), wat lezen, muziekske opzetten, nog wat zwemmen, een lasagne maken voor vanavond, nog wat lezen, nog wat zwemmen.
Sarah laat weten dat ze niet thuis zal zijn om mee te eten (ze weet niet wat ze mist).
De anderen laten weten dat ze rond acht uur, half negen verwachten thuis te zijn. Als ze horen dat er lasagna op het menu staat, gaat Iline vragen aan de chauffeur hoelang ze nog moeten rijden tot Guayaquil en ze belt terug dat het waarschijnlijk half acht zal zijn. Ik ga ervan uit dat ze ten vroegste om acht uur thuis zullen zijn.
Ondertussen begint de eerste serieuze regenbui sinds ik hier een maand geleden aankwam, dit is pas echt regen.
We besluiten aan de overkant te gaan eten want het terras staat helemaal onder water. Ondertussen is het alweer opgehouden met regenen en tijdens het eten krijgen we een uitvoerig relaas van de belevenissen in Cuenca en Machala.
Ik breng hen ervan op de hoogte dat Ronny, de DJ werd uitgenodigd voor het feest van vrijdag en er worden nog uitnodigingen afgedrukt om mee te nemen naar de Sotomayor morgen.
De busreis moet erg vermoeiend geweest zijn, want het is nog geen tien uur en iedereen is al naar bed. Ikzelf ben volledig uitgerust alhoewel mijn maag en darmen zich nog steeds laten voelen en horen. Het voordeel is dan weer dat ik terug zonder moeite in al mijn broeken kan en dat mijn oud badpak dat wat te krap zat weer dienst kan doen.


Zaterdag 26 maart Spijsvertering verpest mijn dag

Het was gisteren al begonnen en vanmorgen is het er niet beter op geworden, diarree en krampen in maag en darmen. Ik ben zo slap dat ik met moeite de trap op geraak. Heb ik er nog hoofdpijn bij ook, dus dit is geen dag om over naar huis te schrijven, wat ik dus ook niet ga doen.


Vrijdag 25 maart PJ ofte Pee Jota

Eigenlijk was het de bedoeling om deze voormiddag met Dieter en Elien nog aankopen te gaan doen voor het schooltje, maar Guy heeft om half elf een afspraak met de majoor van PJ. Het is de bedoeling daar samen met Sarah een kijkje te gaan nemen. PJ is de afkorting van Policía Judicial, dat is een gevangenis, waar mensen die nog niet veroordeeld zijn, in voorarrest zitten te wachten op een proces voor de meest uiteenlopende overtredingen, van verkeersovertredingen over kruimeldiefstallen tot zware criminele feiten. De mensen zitten hier opgesloten in erbarmelijke omstandigheden, die ik niet kan beschrijven. Ik kan wel zeggen dat het een schok gaf toen ik binnenkwam en in een cel de mannen tegen de grond zal liggen achter de tralies. We praten met een vrouw, die in een kleinere cel zit samen met een andere vrouw. Ze doet haar schrijnend verhaal en vraagt om haar te helpen. Een man in een cel verderop doet zijn beklag over de slechte omstandigheden waarin ze gevangen zitten en dat criminelen hier samen zitten met mensen die enkel verdacht worden van een overtreding, …
Het wordt me allemaal wat te veel en ik ben opgelucht als we teruggeroepen worden om met de majoor naar de kolonel te komen, die ondertussen op de hoogte gebracht was van ons bezoek. De vroegere kolonel waarmee Guy goede contacten had, is vervangen en dus moet het netwerken opnieuw beginnen. De nieuwe kolonel heeft het momenteel te druk en we spreken af om volgende week vrijdag terug te komen.
In de casita wordt ondertussen alles in gereedheid gebracht voor het vertrek naar Cuenca en naar Salinas.
Na de middag wordt het rustig in de casita, maar niet voor lang. De buurjongens willen graag nog eens komen zwemmen en al snel zit het zwembad vol.
Er is inkt nodig voor de printer, eten voor het weekend en Alba die nog niet goed uit de voeten kan, belt ook haar boodschappenlijstje door.
Met Maria Fernanda, Sarah en Stien rijd ik naar de Rio Centro, waar we ons eerst op een ijsje trakteren en nadien inkopen doen.
Maria Fernanda vertrekt van hieruit met de bus naar huis en wij rijden naar Valle Alto (de wijk waar Alba woont) om de boodschappen te gaan afzetten.
Het rommelt al de hele dag in mijn darmen, maar na het avondeten gaat het van kwaad naar erger en ben ik genoodzaakt om heil te zoeken in een enterol.
Na nog wat gezellig geklets tijdens en na de afwas, besluit Stien te doen waar ze al weken zin in heeft, maar wat hier niet zo voor de hand liggend is, namelijk lopen. Ze loopt een aantal toeren door de wijk en stelt vast dat de mensen met dit fenomeen al evenmin bekend zijn als met zandkastelen bouwen.
Sarah gaat vroeg naar bed om morgen op tijd de bus naar Machala te kunnen nemen en ik doe nog eens een poging om mijn mailbox leeg te krijgen.


Donderdag 24 maart Ploegen

Terwijl Stien en Iline recupereren van hun vruchtbare werkweek, vertrekken Dieter, Elien en Sarah naar de sloppenwijk om hun werk daar verder te zetten.
Guy, Henry en ikzelf vertrekken naar de haciënda met het laatste te installeren bed. Als dat in elkaar staat moeten er enkel de matrassen nog op en dan kunnen er indien nodig 24 personen overnachten.
We nemen bovendien ook nog een technicus mee die Sebastien gaat tonen hoe de ploeg gemonteerd moet worden op de machine die vorig jaar werd aangekocht. De ploeg wordt uitgeprobeerd en blijkt prima werk te kunnen leveren.
Boven is nu alles zo goed als klaar om deze zomer in gebruik te nemen: de douches en wc’s met uitzonderlijk uitzicht, de overdekte eetplaats met aanrecht en afwasbak en de gerieflijke slaapplaatsen afgesloten voor de insecten.
Niet alleen de kudde koeien groeit aan, maar ook bij de paarden is er weer nieuw leven, een veulen van vier dagen oud.
Bij terugkomst in de casita tref ik een gefrustreerde Dieter en Elien aan in de jacuzzi waar ze hun beklag doen over het gebrek aan overleg en communicatie vanwege de kleuterjuffen ivm de inrichting van de klasjes. Een beetje peptalk is hier aangewezen. Wanneer de gemoederen bedaard zijn, is het tijd om de vroedvrouwen en studenten geneeskunde van de KULeuven te ontvangen. Zij komen op bezoek met Martine van de Vroedvrouwen Voor Ecuador waar Guy een afspraak mee gemaakt heeft. We bespreken met haar de mogelijkheid om samen te werken rond het dispensarium en besluiten hierover volgende woensdag de knoop door te hakken. De studenten kijken er al naar uit om terug te komen en nemen zich voor de volgende keer hun badpak mee te brengen.
Tijdens de aperitief worden de plannen voor het weekend concreter. Dieter, Elien en Iline vertrekken vrijdagmiddag op citytrip naar Cuenca, Sarah wil zaterdag naar Machala om haar familie te gaan bezoeken waar ze drie jaar geleden logeerde toen ze hier op uitwisseling was. Stien heeft besloten een weekendje thuis te blijven om nog wat te recupereren en voor school te werken. Guy en Henry gaan naar Salinas en Geovanni gaat voor het weekend naar vrouw en kind. Ik kijk al uit naar een rustig weekend, misschien lukt het zelfs om eens een boek te lezen.
Met dit vooruitzicht vertrekken we dus naar el Gran Chef, waar we voor $13 zo dikwijls we zelf willen aan het buffet kunnen schuiven om een bord te vullen. Dieter is hiermee in de zevende hemel, maar Iline haalt het record van aantal borden.

meer foto’s


Woensdag 23 maart De 40 zijn gehaald

Laura (mijn petekind) is vandaag jarig! Ik probeer te skypen, maar vind haar niet online.
Ik breng Dieter en Elien voor hun tweede bijscholingsdag naar de jipijapaschool, maar na een tijdje staan ze hier terug met maag- en darmproblemen. Dieter kruipt in bed en Elien gaat verder werken aan haar eindwerk.
Rond de middag krijgt Elien van Iline een berichtje dat haar 40ste bevalling (dat is het aantal dat ze moeten halen tijdens hun stage) is ingepikt door een vroedvrouw uit Leuven en dat blijkt op z’n zachtst gezegd niet in goede aarde te vallen. Daar horen we vanavond ongetwijfeld meer over.
Ik ga met Guy grote inkopen doen voor de casita en leer Gabriel de was doen. Telkens als hij een volgende machine was moet beginnen (en dat zijn er veel want sinds tía Maria nu drie weken geleden niet meer is komen wassen, is er niks meer gebeurd), roept hij mij om het nog eens goed uit te leggen. Er staan dan ook vijf knoppen op die machine, die allemaal in de goede stand moeten staan. (Het doet me aan Shirley en haar cursisten denken – heel af en toe komt de VDAB dan toch in mijn gedachten).
Vanavond zorgt Elien voor het eten en wanneer de vroedvrouwen thuiskomen en blijkt dat ze allebei hun 40ste bevalling toch nog gehaald hebben, wordt er afgesproken om dat morgen te gaan vieren met een etentje in El Gran Chef.
De overlegvergadering met Henry voor de planificación van het feestje van volgende vrijdag 1 april staat op het avondprogramma. Blijkt dat hier op 1 april niemand beetgenomen wordt, dat is dus al geen reden voor misverstanden.
Het wordt nog een leuke en interessante avond met wereldbeschouwende gesprekken en voor we het weten is het alweer laat en tijd om erin te kruipen.


Dinsdag 22 maart Bijpraten

Om acht uur breng ik Dieter en Elien naar een bijscholing over planificación. Sarah heeft afgesproken met Stien en Iline om rond de middag naar de Sotomayor te komen om eens een kijkje te gaan nemen wat hier rond voorlichting betreffende voorbehoedsmiddelen gebeurt.
Guy en ik overlopen met Maria Fernanda de boekhouding en maken een planning op van wat er allemaal nog moet gebeuren. Ook de organisatie van het toeristisch seizoen zal stilaan moeten voorbereid worden.
Voor de groep die met Pasen op inleefreis komt, moeten reservaties gemaakt worden. De planning wordt bekeken en vermits de studenten ook graag nog een stukje van Ecuador willen zien, wordt besloten dat te combineren met de reis van de groep. Dan gaan we samen met de bus van Napoleon de Andes in langs de vulkanen en verder naar het regenwoud en de indianen.
Dieter en Elien komen vroeger terug dan verwacht en zijn allerminst te spreken over hun bijscholing. Ze werden helemaal niet betrokken bij het gebeuren en voelen zich aan de kant gezet. Ik voorzie hen van wat peptalk en kan hen motiveren om een weekplan op te maken dat ze morgen naar voor kunnen brengen op het vervolg van de bijeenkomst om zo te tonen dat ze ook wel iets te vertellen hebben.
Meteen worden alle ideeën op papier gezet en bereiden ze zich voor op de volgende dag wanneer de weekplannen zullen besproken worden.
Sarah komt onverrichter zaken terug want het kantoor van de vrouwen die zich met voorlichting bezighouden in de Sotomayor is enkel in de voormiddag open. Ze besluit dus morgenvroeg nog eens te gaan proberen.
De vroedvrouwen hebben hun best gedaan om extra vroeg thuis te zijn. Ze hebben daarvoor twaalf blokken in snelwandeltempo gedaan om de bus te kunnen nemen op de hoek van Tungurahua en Ayacucho. Dat spaart hen minstens een half uur door het centrum op het spitsuur.
Na het avondmaal is er een overlegvergadering gepland. Er staan heel wat punten op de agenda. Eerst wordt iedereen er nog eens op gewezen om orde te houden, voldoende op te ruimen, af te wassen en op te kuisen om op die manier ergernissen onderling te voorkomen, we zijn voorlopig allemaal nog goede vrienden en het is belangrijk om dat zo te houden. Het tweede agendapunt is de rondreis die gepland wordt naar de Andes en het regenwoud. Om de kostprijs zo laag mogelijk te houden wordt besloten aan te sluiten bij de groep die tijdens de paasvakantie op inleefreis komt. We zouden dan woensdag 13 april kunnen vertrekken en komen dan zondag terug, zodat Stien en Iline maar 1 dag moeten omwisselen naar de week voordien of nadien. Als derde punt worden de plannen voor het komende weekend voorgelegd. Iline en Elien willen graag naar Cuenca, Sarah weet nog niet zeker of het Machala (bezoek aan de familie waar ze tijdens haar uitwisseling verbleef) wordt of mee naar Cuenca. Stien besluit wijselijk een weekendje te skippen en voldoende uit te rusten, ze recupereert immers nog van haar klierkoorts en heeft dat al meer dan behoorlijk gedaan en toch nog voldoende kunnen genieten. Dieter besluit ook een weekendje rustig aan te doen in de Casita. Ikzelf ben uitgenodigd om mee te gaan naar Cuenca, maar ook Guy en Henry hebben gevraagd of ik een weekendje mee wil naar Salinas.
Het laatste agendapunt komt van Iline die graag een feestje wil organiseren in de Casita, maar hier nog wel veel vragen rond heeft. We spreken hierover Henry aan die expert is in het organiseren van feestjes en die ziet dat onmiddellijk zitten. Er wordt afgesproken om morgenavond een vergadering de planificación te houden.
De avond wordt afgesloten op het terras in Ecuadoriaans gezelschap (familie van Henry, de trabajadores die het plafond van het dispensarium hebben hersteld, Geovanni en Gabriël (een nieuwe werkkracht die mogelijk de was van tía María zal overnemen en de kamers zal onderhouden).
Dieter en Elien werken hun blog nog bij, Stien en Iline gaan vroeg naar bed om morgen weer paraat te zijn en Sarah gaat zich nog wat bezinnen om morgen bij de oudjes weer haar beste beentje te kunnen voorzetten.