week 4

meer foto’s

Na het ontbijt met de docenten van KdG maken we een planning op om de verschillende stageplaatsen te bezoeken. Morgen dinsdag hebben we een afspraak met Isabel van de Junta de Benificencia en Ricardo Koenig van het kinderhospitaal Leon Becerra wil ons vandaag wel ontvangen. Het wordt voor de docenten een verhelderende ontmoeting en we gaan natuurlijk ook even op bezoek bij Céline en Joke die eruit zien als ‘verdaderas enfermeras’ – echte verpleegsters – met hun kapje op.

IMG_3971IMG_3969

Na het bezoek aan het ziekenhuis, vermits we niet zo ver van de Malecon  2000 zitten, gaan we nog even op verkenning langs de Guayas en nemen de lunch dus ook ineens langs het water. De namiddag is al serieus gevorderd wanneer we in de casita aankomen en we wachten nog even op de thuiskomst van de studenten om samen naar de Rio Centro (winkelcentrum) te gaan waar iedereen geld kan afhalen.

’s Avonds is er dan nog een grondig overleg tussen de studenten van KdG en hun docenten, terwijl de studenten van de lerarenopleiding hun activiteiten voor de volgende dag voorbereiden.

Dinsdagmorgen heb ik Isabel uitgenodigd met haar medewerkers Ketty en Magri voor een ontbijtvergadering met de docenten. Nadien rijden we met het buske naar de kraamkliniek Enrique Sotomayor. Daar krijgen we een rondleiding en uit het gesprek met de directeur blijkt dat de wetgeving zodanig gewijzigd is dat aan de stagiairs geen gelegenheid meer mag gegeven worden om zelf bevallingen te doen, dat dit enkel kan door een gediplomeerd dokter of vroedkundige. Om die reden wordt dan ook besloten dat Renée en Thaïs de laatste stagiairs vroedkunde zijn van KdG die in de Sotomayor stage gelopen hebben. Na aandringen krijgen we de toestemming om de, met vroedman José als gids, de bevallingszaal te bezoeken. Hij heeft niets dan lovende woorden over voor de vroedkundigen, maar bevestigt dat de wetgeving erg streng geworden is.

IMG_3987IMG_3980

 

Na ons bezoek aan de Sotomayor lopen we nog even over de ‘Mercado de las cuatro manzanas’ – de ‘markt van de vier appels’ waar Kristel een hangmat koopt voor haar zoon en waar we aan een ‘jugobar’ – ‘versvruchtensapkraampje’ nog even napraten.

Na de middag komen de studenten lerarenopleiding één voor één tevreden terug van hun stage. Dat is niet elke dag het geval, maar vandaag is blijkbaar voor iedereen zonder al te veel frustraties verlopen.

Woensdag staat dan Luis Vernaza op het programma waar Kristof en Laura stage lopen. Het gesprek tussen het hoofd van de dienst verpleegkunde en de afgevaardigde van verpleegkunde van Karel de Grote verloopt heel constructief en verhelderend. Isabel heeft ons nadien nog uitgenodigd om een ceremonie bij te wonen van de overhandiging van een donatie van 50 rolstoelen. De Mercado Artesanal is vlakbij en dus profiteren de docenten ervan om daar nog wat souvenirtjes op de kop te tikken. Door het schoeisel (aangepast aan de ceremonie maar niet voor een fikse wandeling) beperkt het ‘sightseeing’ zich vandaag tot het bezoek aan de ‘Mirador de Bellavista’ en het winkelcentrum ‘Rio Centro’, waar we ook een aantal stagiairs tegen het lijf lopen.

Donderdag is de consultatiedag van dokter Ricardo aan de sloppenwijk Cristo del Consuelo.

IMG_4002IMG_3998

Samen met de docenten ga ik daar een kijkje nemen, maar we bezoeken ook nog eens de kinderopvang en stoppen ook aan de school om een brief af te geven van Berten. Die moet voor zijn onderzoeksproject voor school een enquête afnemen van een 60-tal 11-12jarigen en moest hiervoor eerst een aanvraag doen aan de directeur. Die is er niet, dus we zullen deze namiddag nog eens moeten terugkomen. Na Cristo del Consuelo is dan het leguanenpark en het centrum van Guayaquil aan de beurt voor een bezoek. Na de middag staat Isla Santay op het programma, maar daar moet ik de docenten aan hun lot overlaten om met Berten op zoek te gaan naar de directeur van de overheidsschool in Cristo del Consuelo. Het hele team van de namiddag is aanwezig behalve de directeur. We worden heel hartelijk ontvangen maar moeten toch onverrichterzake terug naar huis. Ze stellen voor om morgenvroeg om 8u nog eens terug te komen.

’s Avonds worden de plannen voor het weekend dan concreet gemaakt. Er is een feestje gepland zaterdagvoormiddag in het opvanghuis waar een groot deel van de studenten naartoe wil en we spreken af om dan na de middag te vertrekken voor een weekendje Isla Puná (een dun bevolkt eiland in de golf van Guayaquil).

Vrijdagmorgen wordt er dus vroeg vertrokken om op tijd op school te zijn, maar de directeur wordt uiteindelijk pas tegen 9u verwacht. Het lerarenteam waarschuwt ons al voor de heel bureaucratische en negatieve aanpak van directeur en daar worden we dus om 9 u effectief mee geconfronteerd. Er zal nog meer nodig zijn omdat Berten zijn onderzoeksproject hier zal kunnen uitvoeren. De kleuterleidsters die gehoopt hadden hier eventueel ook nog een deel van hun stage te kunnen doen, druipen ontgoocheld af.
Als we met zijn allen met de minibus naar Isla Puná willen is de aankoop van een bagagerek aangewezen, want met z’n tienen is er geen plaats meer voor de bagage. Ik ga met Geovanny op zoek naar een rek, maar dat wordt ook een frustrerende aangelegenheid. Na veel zoeken en uiteindelijk vinden van het geschikte rek, dat echter niet meer in voorraad was op de plaats waar we zochten en lang wachten tot het van een ander filiaal gebracht werd, bleek dat toch nog kleiner dan wat we gezien hadden. Drie uur na de start van onze zoektocht moesten we het dus opgeven en omdat er nog wat anders op het programma stond zowel voor mij als voor Geovanny. Werd de zoektocht uitgesteld tot volgende week.
Maja en Kristel, die morgen terug naar België vertrekken hebben mij uitgenodigd om samen te gaan lunchen en dat doen we in ‘La Resaca’ langs de Guayas. Na een frustrerende voormiddag heb ik wel zin in hun befaamde krab, maar die blijkt op, maandag is er terug, dan maar ‘corvina en salsa de camaron’ (vis in scampisaus). Om het lekkere eten te verbranden wandelen we nadien langs de Malecon en las Peñas waar we de cerro Santa Anna beklimmen.
Thuisgekomen levert het nieuws van het niet gevonden rek niet teveel commotie op, iedereen is bereid zijn bagage tot het minimum te beperken zodat alles in het busje kan meegenomen worden.
Een telefoontje naar Bolívar in Posorja om de boot vast te leggen, levert meteen alweer wat twijfel op. Hij kan ons door het springtij niet naar Subida Alta brengen, waar we gepland hadden te overnachten. Bellavista was het alternatief en dan over land met een 4×4 verder was het alternatief. Een telefoontje van onze gastheer in Subida Alta later op de avond deed ons onze plannen toch nog veranderen. Hij wou ons liefst in optimale omstandigheden ontvangen en daarvoor was dit weekend (door het springtij) niet echt geschikt. Er was heel veel rommel aangespoeld op het strand, de golven waren gevaarlijk hoog, … We besluiten onze uitstap dan maar een weekje uit te stellen.

Het feestje in het opvanghuis zaterdag gaat sowieso door, al begint het dan op z’n Ecuadoriaans een beetje later dan gepland. We krijgen een dansoptreden en nadien een heus concert met als opener de Europese hymne ‘Ode an die Freude’ die hier ‘Alegría’ heet. Miss Ecuador is ook van de partij en natuurlijk willen de studenten graag met  haar op de foto.

IMG_4058IMG_4057

Na de middag wordt dan afscheid genomen van Maja en Kristel en ik breng hen naar de luchthaven voor hun terugreis.

In de casita is een Ecuadoriaans feestje gepland, dus wij maken ons uit de voeten en brengen een bezoek aan de artisanale markt. ’s Avonds gaan we eten op de Malecon en vinden nadien een leuke bar op Las Peñas. En omdat het zaterdag is, wordt hier vanavond voor live muziek gezorgd. Na één cocktail zit de sfeer er al goed in, maar we gaan toch nog voor een tweede.  Ondertussen hebben de studenten een uitnodiging gekregen van Andrea om later op de avond bij haar te komen feesten. Hoewel de bar heel leuk is, willen ze toch ook graag op de uitnodiging ingaan, maar voor iedereen de juiste outfit aan heeft, zich naar behoren heeft opgemaakt en ik met assistentie van Yaneth het juiste adres gevonden heb waar het feestje doorgaat is het al middernacht. Niet te verwonderen dat het gezelschap dan ook pas om 5.15u weer voor de deur van de Casita wordt afgezet.

Ondertussen is er hier al een dag of drie geen verbinding meer met het internet. We zijn dus aangewezen op één van de internetcafés in de wijk om mails te checken, blog op te laden, … Dat maakt natuurlijk wel dat er weer spelletjes gespeeld worden, gesprekken gevoerd worden, meer naar buiten gegaan wordt,…

Zondag wordt dus een hele stille dag met een bezoek aan de modderbaden van Baños de San Vicente met nadien een massage. De thuisblijvers werken voor school, Renée en Thaïs die morgen op tour willen vertrekken halen alles uit de kast om hun werk af te krijgen, maar ze zullen uiteindelijk de maandagvoormiddag ook nog nodig hebben.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s