2014

Het begin van het einde

maandag 12 mei 2014

We zijn alweer bijna twee weken verder en we hebben niet stil gezeten.

De kusttour lijkt al een eeuwigheid geleden. Ik denk dat de foto’s voor zich spreken.

De kleuterleidsters hebben een nieuwe start genomen door van stageplaats te veranderen. Ze gaan nu elke dag naar het weeshuis, dat eigenlijk geen echt weeshuis is, maar waar wel kinderen verblijven die om een of andere reden niet meer bij hun ouders kunnen wonen. Het is op zich weer een hele aanpassing. Ondertussen blijven Camille en Sarah hun diensten in Luis Vernaza afwisselen met hun assistentie aan Dr. Ricardo elke woensdag in het dispensarium op de haciënda en Louise blijft de steun en toeverlaat van de oudjes in Cristo del Consuelo. De eindwerken krijgen meer en meer vorm en voor sommigen is het einde al in zicht.

De kleuterleidsters staan zo ver dat ze nog een weekenduitstap kunnen plannen.  Ze komen bij mij om raad en aanwijzingen en ik kom gemakkelijk in de verleiding om in te gaan op hun vraag om hen te vergezellen. Het wordt dus een weekendje Puerto Engabao waar ik een stukje van mijn hart verloren ben sinds ik er de eerste keer kwam nu een viertal jaar geleden. Wie naar de foto’s gaat kijken zal begrijpen waarom.

Vandaag begint dan weer een gewone werk- stageweek en het aftellen naar het einde is ook begonnen, voor de kleuterleidsters nog maar 13 keer slapen, voor Camille en Sarah drie nachtjes langer en Louise blijft nog het langst. Ikzelf zet binnen drie weken weer voet op Belgische bodem om daar dan vier weken later terug te vertrekken.

IMG_2882


einde maand twee

Woensdag 30 april 2014

De laatste dag van maand twee.

Vorige zaterdag waren we uitgenodigd op de ranch van Dr. Ricardo in Bucay, een daguitstap die de moeite waard bleek te zijn: een ongelooflijk uitzicht, een riviertje om af te koelen, paarden en cowboys, muziek, eten en drinken, meer moet dat niet zijn.

Zondag wordt geen rustdag, maar werkdag, het einde komt langzaam dichterbij en de druk om eindwerken, literatuurstudies, bachelorproeven en andere taken af te krijgen, wordt steeds groter.

Maandag wordt door de kleuterleidsters definitief afscheid genomen van de Mujeres de lucha en dat gaat gepaard met cadeautjes.

IMG_2744

Louise haar stage bij de adultos mayores (bejaarden) gaat onverminderd door, maar de kleuterleidsters ruilen de guardería (kinderopvang) vanaf volgende week voor de school die dan opnieuw begint. Omdat de kleuterklas in Cristo del consuelo pas in juni terug begint, hebben we afgesproken met Ricardo Koenig om de volgende weken stage te lopen in het schooltje van het weeshuis. Dinsdag brengen we daar een bezoek en daar wordt net de vakantiewerking afgesloten, zodat we een voorstelling krijgen van al wat er tijdens de vakantiemaanden aan activiteiten werd gedaan.

Woensdag is het dan alweer feestdag, Jorge verjaart en dus kunnen we niet anders dan taart eten en cocktail drinken, een goede opwarming voor de vierdaagse naar de kust. Daarmee sluiten we april af en gaan we de laatste stagemaand in.


tour 042014

Vrijdag 25 april 2014

Bijna drie weken zijn voorbij gevlogen. De eerste week nog volk ontvangen in de casita. Onder meer de broer en zus van Bie die zaterdag mee op tour vertrekken, maar eerst nog even de kust gaan verkennen. Vrijdag is er dan een afscheidsfeestje voor de studenten geneeskunde die zaterdag terug naar België gaan om daar onmiddellijk met een laatste stage voor dit schooljaar te beginnen.

De vier kleuterleidsters, de twee verpleegsters en os Toon en os Lien staan zaterdagmorgen klaar voor een negendaagse rondreis door Ecuador. Van de eerste uren in het busje dragen ze niet veel mee, daarvoor is het feestje van de vorige avond verantwoordelijk. De rit gaat tot bij de Tsachilas van Santo Domingo en verder naar Mindo. Het opstellen van een heel reisverslag zou teveel tijd kosten, maar ik denk dat de foto’s voor zich spreken.

Ergens onderweg nemen we met pijn in het hart afscheid van os Toon en os Lien, want zij moeten terug naar België en naar school en aan het werk.

Dat moeten wij ook een paar dagen later op maandag 21 april.

Ook week drie vliegt voorbij maar ik slaag erin om al heel wat reservaties te maken voor hotels, bussen en uitstappen voor het toeristisch seizoen van juli/augustus en september, dus het werd een productieve week.

In het programma van deze week zat ook nog een feestje om de 23ste verjaardag van Ann te vieren.

 

IMG_2620


Puerto Engabao

Zondag 6 april 2014

Vrijdag wordt er nog hard gewerkt, eerst op de stageplaatsen en nadien aan de eindwerken, literatuurstudies, bachelorproeven en andere taken voor de respectievelijke hogescholen. Met een gerust geweten kan er dan zaterdagmorgen vertrokken worden naar Montañita voor een weekendje ontspanning. Liesbeth en Sarah kiezen ervoor om tijdens het weekend nog wat door te werken maar de zaterdag willen ze wel nog even mee naar Puerto Engabao. Yaneth heeft een vrije dag dus die is in de wolken dat ze ook mee kan. Het wordt een rustig dagje écht genieten van (veel te veel) zon, zee, strand met duizenden krabben, vissersboten, ceviche met scampi, piña colada, … . Op de terugweg doen we nog wat sightseeing langs de dorpjes waarvan Jorge zegt dat de beschaving er nog niet is doorgedrongen.

De billen en neuzen getuigen ’s avonds van veel te veel zon en daar is zelfs geen factor 50 tegen opgewassen.

Als we thuiskomen zitten Geovanny, Jorge en maestro Wellington (de aannemer die de constructie- en herstellingsklussen in de casita uitvoert) op het terras de werkweek af te sluiten met een pintje. Al snel wordt duidelijk dat ze niet aan het eerste pintje bezig zijn, wordt er niet veel zinnige praat meer verteld en krijgt iedereen de slappe lach. Een douche en vroeg naar bed is wat hierop volgt voor de ‘leones’ zoals ze zichzelf noemen, maar daar is momenteel weinig van te merken.

Ook de ‘princesas’ zijn geveld door een teveel aan zon.

De zondag wordt voor mij een echte rustdag, Sarah en Liesbeth werken de hele dag nog door, enkel op de middag wordt er een pauze genomen in de vorm van een bezoekje aan ‘Juan Valdez’ die lekkere koffie en taartjes verkoopt.

Van de andere ‘princesas’  hebben we om vier uur ’s namiddags nog niets gehoord, dus die zullen het ook wel naar hun zin hebben, vermoed ik.

DSCN1018

meer foto’s


kippensoep

Donderdag 3 april 2014

De week is net begonnen en morgen is het alweer vrijdag. Ik kan me al met moeite herinneren wat er maandag en dinsdag op het programma stond.

Dinsdag komen de meisjes van AFS op bezoek die ik een rondleiding geef langs alle projecten van Cristo del Consuelo. We gaan ook een kijkje nemen in het dispensarium van Jardines del Salado waar ze heel tevreden zijn dat er uiteindelijk ook Belgische meisjes bij hen willen komen helpen.

Gisteren was het dan weer haciendadag. Twee van de vier AFS-meisjes gaan mee om Sebstian nog te helpen papaya planten. Voor het middagmaal stel ik voor om in Chongon kip te kopen om soep van te maken, maar Geovanny suggereert om een kip van Sebastian te slachten. De meisjes zijn erg geïnteresseerd en ik maak er een hele fotoreportage van. De soep smaakt uiteindelijk heerlijk na het zware werk dat vooral door de brandende zon en de hitte uitputtend is. In de namiddag wordt het iets draaglijker en moe en vuil keren we terug naar de casita. Maar eerst trakteert dr. Ricardo ons nog op hele lekkere gebakjes, een soort eclairs, die ik in Ecudor nooit eerder gezien heb.

Vandaag wordt het  dan weer een dag van administratief werk, heen en weer gebel en gemail met de boekhoudster, reserveringen maken voor de zomer en de studenten, vergadering met Guy en de boekhouder, brieven opstellen en mails beantwoorden.

Onder de studenten worden de plannen voor het weekend duidelijk. De studenten geneeskunde en Louise vertrekken morgen naar Puerto Lopez om dan de anderen die zaterdag vertrekken te ontmoeten in Montañita.


een hele week

Zondag 30 maart 2014

Er is alweer een week voorbij zonder dat het ervan gekomen is om mijn verhaal te doen.

Ik probeer om alles samen te vatten maar ben ervan overtuigd dat ik een heleboel dingen zal vergeten te vermelden.

Maandag vertrekt Liesbeth voor haar eerste stagedag samen met Camille en Sarah die haar binnenloodsen in Luis Vernaza en de verantwoordelijke van de dienst verpleegkunde doet de rest. De andere studenten gaan natuurlijk ook gewoon naar hun stageplaats, maar dat is al gewoon, hoewel ze steeds met nieuwe verhalen naar huis komen.

’s Avonds ontvang ik drie meisjes die hier 10 maanden op uitwisseling zijn met AFS, ze hebben al zeven maanden achter de rug en hebben nu vakantie. Ze zouden graag binnenkort als de school terug begint wat vrijwilligerswerk doen en komen bij mij eens informeren of dat zou kunnen. We spreken af dat ik hen vrijdag meeneem naar het dispensarium en hen de werking van de Mujeres de Lucha ga voorstellen om te zien of iets hen ligt. Sebastian gaan meehelpen op de haciënda zien ze blijkbaar ook wel zitten, daar zou ik hen dan volgende week woensdag mee naartoe kunnen nemen.

Guy komt maandagavond aan in Guayaquil en we spreken af om de volgende dag tijd te nemen om bij te praten. Dat gebeurt dus dinsdag en het neemt wel wat tijd in beslag want niet alleen moet ik gebrieft worden over wat in België nog gebeurd is, ook Guy krijgt een heleboel informatie te verwerken.

Woensdag is haciëndadag en Sarah en Camille gaan nog eens mee om de dokter te assisteren. Sarah moet het werk echter alleen doen want Camille wordt vandaag de eerste patiënte. Ze voelt zich niet echt lekker. Tegen de middag krijg ik een berichtje dat ook Shana zich niet goed voelt en samen met Ann vroeger naar huis is gegaan.
Donderdag is het de beurt aan Bie en tegen de middag komt ook Melanie vroeger terug van haar stage. De hele donderdag wordt er uitgeziekt. Ikzelf moet ook geregeld het toilet bezoeken maar voel me niet slecht. Ik kom er zelfs toe om grote kuis te doen in mijn bureauke. Er kan heel veel weggegooid worden, zodat ik meer plaats krijg om alle souvenirtjes die de studenten en de groepen in de loop van de jaren hebben achtergelaten een degelijk plaatsje krijgen.

Ik krijg een berichtje van de AFS-studenten/vrijwilligers dat ze in Guaranda zijn blijven plakken en dus niet op de afspraak kunnen zijn. Ik ga dus alleen naar de Mujeres de lucha waar nog het een en ander moet afgesproken en duidelijk gemaakt worden ivm de samenwerking. Behalve Camille is iedereen terug op de been en aan het werk. De geneeskundestudenten hebben een korte werkweek en vertrekken voor een lang weekend naar Riobamba en Alausi voor een rit langs de Nariz del Diablo.
Kort na de middag vertrekken ook de kleuterleidsters op weekend, zij gaan Cuenca onveilig maken en het plan is om zondag via Ingapirca terug te komen.
Er blijven dus nog over de drie verpleegsters en Louise. Die zien het wel zitten om mee naar La Resaca (een restaurant op de Malecon 2000) te gaan eten. Normaal staat daar krab op het menu, maar deze maand is er net een beperking in het krabben vangen, zodat we later nog eens zullen moeten terugkomen. Desalniettemin laten we het niet aan ons hart komen en drinken een cocktail. Er staan nog genoeg andere lekkere gerechten op het menu. Het wordt een hele gezellige avond in de branding van de Guayas (want dat is de vertaling van ‘Resaca’).

Zaterdag vertrekt Liesbeth dan nog voor een dagje richting Ayampe en Sarah, Camille en Louise plannen een dagje werken aan schooltaken. ’s Avonds vinden ze toch dat ze er nog even uit moeten en trekken samen naar de Mall del Sol een winkelcentrum aan de andere kant van de stad.

Er zijn bij wijze van uitzondering geen feestjes in de buurt van de Casita, die ik nu helemaal voor mij alleen heb en zelfs de honden zijn uitermate rustig. Dat wil dus zeggen drie uurtjes volkomen rust, wat me hier maar zelden overkomt.


fiesta en Chongon

Zondag 23 maart 2014

Niemand moet speciaal vroeg opstaan, maar ook de zonsopgang is magnifiek en al snel zit iedereen weer aan tafel voor het (op de haciënda traditioneel geworden) ontbijt van wentelteefjes.

Na het ontbijt staat een wandeling met uitleg over het waterproject op het programma. Dat was er gisteren niet van gekomen omdat we direct aan het werk gegaan waren. Het systeem heb ik kunnen uitleggen maar spijtig genoeg kon ik het niet aanschouwelijk maken omdat er geen enkele druppel water in het reservoir zat. Het zal nog moeilijk worden om alle plantjes groot te krijgen als het regenseizoen voorbij is.

Na de wandeling wordt het stilaan tijd om alles weer te beginnen opruimen en kan de voorbereiding van het cowboyfeestje beginnen. Alle haren worden gekamd en gevlochten zoals het hoort bij een echte cowgirl en tegen de middag zijn we klaar voor de echte cowboys.

Het feest bevat alle nodige ingrediënten: muziek (iets te luid naar ons gevoel, niet luid genoeg voor de Ecuadorianen), drank, eten, paarden, taart, piñata … zie fotoverslag.

Het wordt nog moeilijk om te vertrekken maar we zijn allemaal zoooo moe (er is er zelfs één die tijdens het feestje in slaap valt) dat we toch niet het einde van het feestje afwachten om terug te keren naar de casita.

meer foto’s

IMG_1562


papaja

Zaterdag 22 maart 2014

Liesbeth ziet het niettegenstaande de jetlag wel zitten om mee naar de haciënda te gaan voor het weekend en zo vertrekken we rond de middag met de hele bende (11 studenten in totaal).

Het regenseizoen is dit jaar heel droog geweest en zo komen we zonder hindernissen aan op de haciënda. Het laatste stuk (5 km) wordt door de meerderheid gestapt, gewapend met zonnecrème, muggenmelk en water. Boven wordt alles geïnstalleerd en na de picknick zijn we klaar voor het plantwerk. We hebben geluk dat er wolken voor de zon gekomen zijn, zodat het werk iets minder zwaar valt. Maar iedereen is toch blij, als Sebastian het einde van de werkdag aankondigt en de generator aanzet die ervoor moet zorgen dat er water uit de douche komt.

We worden getrakteerd op een magnifieke zonsondergang die alles oranje kleurt, de groepsfoto lijkt dan ook gefotoshopt maar is puur natuur.

meer foto’s

IMG_1505

 

 

 

 

 

 

 

 

IMG_1541


koken eten

Vrijdag 21 maart 2014

Flessen water en gas, borden, bestek, potten en pannen, wc-papier, lakens, EHBO-tas, …. Alles wordt klaargezet om zeker niks te vergeten meenemen morgen naar de haciënda.

De dokters hebben vandaag een dagje vrij en doen nog een uitstap naar Puerto el Morro om naar de dolfijnen te gaan kijken en het vogeleiland te bezoeken.

Het is al heel snel middag en de kleuterleidsters en de verpleegsters maken er een kooknamiddag van.
Camille en Sarah hebben voor vanavond hun collega waar ze elke dag mee kunnen meerijden naar het ziekenhuis uitgenodigd op een Belgisch etentje. Op het menu staat vol au vent met aardappelkroketjes. Ze zijn de hele namiddag in de weer met het trekken van een kippenbouillon en het uitbenen van de kip. Yaneth en ik assisteren bij het rollen van de kroketjes. Ondertussen wordt de keuken van het appartementje door de kleuterleidsters ingenomen voor de bereiding van een speciaal gerecht waarvan ik alweer de naam vergeten ben.

Tegen de tijd dat ik naar de luchthaven vertrek om Liesbeth, de laatste studente verpleegkunde, te gaan afhalen, is het eten klaar, maar er wordt ook voor mij gezorgd want er is voldoende overschot om nog van alles mee te eten en het is om ter lekkerst.

IMG_1485


ziek

Donderdag 20 maart 2014

Ik breng een wekelijks bezoek aan de Mujeres de lucha in Cristo del Consuelo. Louise mag vandaag Dr. Ricardo assisteren die een groot aantal oudjes van de wijk op consultatie krijgt. Ik loop met Geovanny en de maestro (zo noemen ze hier een aannemer) langs de guarderias (kinderopvangcentra) om te gaan opmetingen doen. De lokalen zijn opgedeeld in kleine plaatsen voor de verschillende groepjes en die worden momenteel afgescheiden met tafels, matrassen, … Het is de bedoeling dat er daar nu poortjes voor gemaakt worden.

Tegen de middag zijn alle opmetingen gedaan en is de offerte gemaakt, maar steekt de migraine ook weer de kop op en keer ik terug naar de casita waar ik de namiddag onverrichterzake doorbreng.

Tegen de avond gaat het dan weer iets beter en houden we nog een grote winkelbeurt in de Rio Centro. De aankopen voor het weekend worden ineens al gedaan, want het plan is om met de hele bende naar de haciënda te trekken en dat vraagt wel wat voorbereiding.


waterdrager

Woensdag 19 maart 2014

Geovanny en Dr. Ricardo rijden naar de haciënda voor de wekelijkse consultaties.

Onderweg gaan we even langs Chongon waar Julio een feestje voorbereid voor zondag. Julio is de man waar we steeds op kunnen rekenen als er op de haciënda met de koeien of de paarden iets mis is en die ook de paarden van de dokter verzorgt (zie foto’s bevalling). De dokter nodigt de meisjes uit op het cowboyfeestje. Er zal een show met de paarden worden opgevoerd, een country-orkestje zal er muziek maken en er zal worden gedanst en gebarbecued.

Geovanny kocht gisteren nog een voorraad medicijnen en die wordt nu verdeeld over de praktijk in Los Vergeles (waar de haciënda gelegen is) en Cristo del Consuelo (waar hij elke donderdag consultatie houdt).Geovanny speelt de hele dag doktersassistent want er worden voortaan ook dossiers opgemaakt van de patiënten en er moet dus heel wat informatie ingevuld worden op de formulieren, de patiënten krijgen een dossiernummer, …

Het regenseizoen heeft niet veel water aangebracht dit jaar, waardoor het waterreservoir helemaal droog staat en Sebastian het moeilijk heeft om de nieuw aangeplante papaja’s, maracuya’s en ananasplanten te laten groeien. Zoals twee weken geleden moet er dus water van het kanaal gehaald worden, maar deze keer staat het niveau iets hoger, waardoor we niet met emmers de tank moeten volscheppen, maar water kunnen aftappen van een kraan. Door de druk van het water is echter de buis gesprongen en die wordt nu hersteld, niet door de loodgieter maar door de schatbewaarder van de vereniging van boeren van Los Vergeles en niet met een soldeerbout maar met houten paaltjes en touw. Het systeem werkt en de tank op de camionette kan uiteindelijk worden gevuld en overgeheveld in de tank die boven op de heuvel staat en de papajaplanten en maracuyaplanten moet voorzien van het nodige water om te kunnen groeien. Een tweede rit naar de waterbevoorradingskraan is nodig om de tank helemaal te vullen en daarmee is het grootste deel van de namiddag ook voorbij.

Ter voorbereiding van het weekend van de studenten gaat we met heel het gezelschap Sebastian, Geovanny, Dr. Ricardo en ikzelf nog naar boven om de verblijfplaats te inspecteren en te controleren of er voldoende water, … is om de prinsessen te ontvangen. Er staan nog een 300-tal papajaplantjes klaar en ik beloof om Sebastian hier zaterdag mee te helpen en te informeren bij de studenten of er daar ook nog vrijwilligers zijn om te helpen.

Ik heb nog de hele dag lopen niezen en snotteren en voel me ondanks de tabletjes die de dokter me gegeven heeft allesbehalve lekker. Zelfs een uitgebreide douche kan hier niet meer aan verhelpen, dus ik kruip vroeg in bed.

meer foto’s

IMG_1468


boekhouding

Maandag 17 maart 2014

Gedaan met feesten en luieren, de werkweek is duidelijk terug begonnen. Zowat de hele dag doen we erover, Geovanny en ik om een duidelijk overzicht te krijgen van de uitgaven van de voorbije maanden. Alle facturen die Geovanny in die tijd verzameld heeft, alle kosten die gemaakt werden, worden netjes geregistreerd. Ik maak een formulier op, waarmee hij dat voortaan dagelijks kan bijhouden, zodat hij zelf een overzicht kan blijven houden en ik voel me net terug instructeur in de bediendenopleiding van de VDAB.

Wat er nog van de dag overschiet wordt besteed aan winkelen met de kleuterleidsters in de Rio Centro.

Dinsdag 18 maart 2014

Om 5.24u wordt ik wakker van de skypebel op de computer in het kantoortje naast mijn kamer. Ik haast me om het geluid af te zetten want de kamer van Louise grenst ook aan het kantoortje en het is nog wat te vroeg om al op te staan. Liesbeth, de studente verpleegkunde die volgende vrijdag als laatste zal toekomen, heeft nog een vraagje en realiseert zich niet dat het hier nog nacht is.

Dit wordt dus een extra lange dag want ik kan de slaap niet meer vatten. Op de koop toe heb ik keelpijn en ben ik snipverkouden. Ik hou het dus bij de alledaagse beslommeringen en neem geen extra initiatief.

De plannen voor het weekend beginnen vorm te krijgen: de studenten geneeskunde hadden graag eens een bezoek gebracht aan de haciënda en de andere studenten zien een weekendje op de buiten ook wel zitten. Dat vraagt dus om een beetje voorbereiding, dus ik besluit om morgen op prospectie te gaan.


Chillen

Zaterdag 15 maart 2014

Voor mij begint de dag met een wandeling langs het strand, de meisjes slapen uit. Tijdens het ontbijt wordt dus de voorbije nacht gereconstrueerd en het wordt meteen duidelijk dat het niet de laatste keer is dat de meisjes hier een nachtje zullen doorbrengen.

Na het ontbijt, het loopt dan al tegen de middag, gaan we onze tickets voor de terugreis kopen. Er resten ons voor het vertrek van de bus nog drie uren die we in het water en op het strand doorbrengen. En hoewel de meisjes blijven smeren met een zonnecrème factor 60 zien de buikjes en billetjes rood wanneer we het strand verlaten. Enkel onder de parasol, waarvoor ik graag 5 dollar betaal om in de schaduw te kunnen zitten, ben ik veilig voor de agressieve zonnestralen hier aan de evenaar.

Op de terugweg kunnen ze alvast afkoelen want de airco staat weer veel te hoog.

We zijn net voor het donker wordt terug thuis en het duurt niet lang of iedereen zit in het zwembad of onder de douche.

Veel staat er vanavond niet meer op het programma, eten, een spelletje kaarten en op tijd naar bed want er valt wat in te halen.

Zondag 16 maart 2014

Zondag skypedag, vandaag gaan de meisjes om beurten naar het cybercafé om te skypen met hen mentoren, stagebegeleiders, liefjes, mamma’s en pappa’s, …

Voor de rest blijft het rustig wat zwemmen, muziek luisteren, kletsen, …

126 (2)

meer foto’s


coctel Montañita

vrijdag 14 maart 2014

De dag begint als elke gewone werkdag en verloopt ook zo. Maar wanneer dan de werkdag en werkweek erop zit, staat iedereen klaar voor Montañita. Louise vertrekt naar Ambato waar ze haar vriendinnen gaat opzoeken om samen naar Baños te gaan voor het weekend.
De geneeskundestudenten hebben nog veel werk en blijven in de Casita.
Op de perimetral nemen we de bus naar Santa Elena en vandaar naar Montañita. Mamacucha, het hostal waar ik gepland had te overnachten is al volzet, maar de eigenaar zijn broer heeft ook een hotelletje vlak ernaast, de ‘Moai’ en daar is nog plaats voor ons. Bovendien zitten we daar heel erg goed en is er ook nog ontbijt te krijgen morgenvroeg. Maar voor het zover is, hebben we nog een avond en een nacht tegoed.
De avond wordt ingezet met een etentje in een van de exotische restaurantjes, de meisjes zijn wild enthousiast over alles in Montañita. Het is nog ‘happy hour’ dus beginnen we al maar met een cocktail. Als dessert volgt dan nog een lekkerdere cocktail met vers exotisch fruitsap en veel ‘sightseeing’! Op het strand vinden we nadien een bar waar al veel ambiance is en waar de heupen al duchtig wiegen. Daar is het dat de avond van de meisjes begint en die van mij eindigt. Om één uur hou ik het voor bekeken, de meisjes houden nog vol tot in de vroege uurtjes, en daar krijg ik ‘s anderendaags aan de ontbijttafel een uitgebreid verslag van.

??????????

meer foto’s


coctel Casita

Donderdag  13 maart 2014

In de voormiddag neem ik Céline op sleeptouw naar Cristo del Consuelo, waar Dolores haar alle projecten van de Mujeres de Lucha voorstelt.

Na de middag maak ik werk van de reserveringen voor de tour naar de Andes en het regenwoud die de vier kleuterleidsters en de verpleegsters willen maken tijdens de ‘semana santa’. Bie krijgt dan haar broer en zus op bezoek en die willen ook graag mee, dus we zullen met een leuk groepje van 9 zijn.

Ook voor het komende weekend groeien de plannen. Er is nog een beetje werk aan de winkel en iedereen moet skypen met zijn stagebegeleiders in België, maar de klokken worden gelijk gezet, zodat een uitstap van vrijdag tot zaterdag naar Montañita tot de mogelijkheden gaat behoren. Ik ben helemaal niet van plan om aan de uitstap deel te nemen, maar er wordt erg gelobbyd zodat ik uiteindelijk toch maar beslis om mee te gaan.

Om al even in de sfeer te komen, omdat iedereen blijkbaar toch zijn draai gevonden heeft in Ecuador en de Casita, en om vele andere redenen, wordt besloten om vanavond de cocktail ‘Casita Belga’ te serveren. Janeth haalt maracuya en ijs en Jorge een CD’tje ‘bailterapia’ om zeker te zijn de sfeer erin te krijgen. Daar is in dit gezelschap helemaal niet veel voor nodig, nog voor er gedronken is, staat al het vrouwvolk al te dansen, de jongens volgen na de cocktail.
De maag wil uiteindelijk ook iets stevigers en enkelen trekken erop uit om frietjes van de frituur en rijst met scampi van de Chuchuranga te gaan halen, die we gezellig samen op het terras opeten.
Morgen is nog werkdag, dus vanavond wordt er nog vroeg naar bed gegaan.

IMG_1373

meer foto’s

 

 

 

 

 

115

meer foto’s


bezoekdag

Woensdag 12 maart 2014

6.19u: de deur van de casita gaat voor de eerste keer open en toe als Camille en Sarah vertrekken naar Luis Vernaza, het algemeen ziekenhuis waar zij om 7u aan hun stagedag beginnen. Ze zijn blij met de lift die ze krijgen van een verpleegster die op hun afdeling werkt en ook in onze wijk woont. Bovendien krijgen ze ontbijt in het ziekenhuis, wat maakt dat ze een half uur langer kunnen slapen dan ze gepland hadden.

6.38u: ik hoor in de kamer boven mij de eerste geluiden die erop wijzen dat de vier kleuterleidsters wakker zijn en zich klaarmaken om te vertrekken naar Cristo del Consuelo. Ze doen erg hun best om stil te zijn, maar met hun vitaliteit en enthousiasme gebeurt er altijd wel iets dat leven in de brouwerij brengt. Zij trekken om 7.18u de deur achter zich dicht.

Ondertussen zijn ook de drie studenten geneeskunde vertrokken. Zij beginnen om acht uur aan hun dagtaak maar moeten eerst nog twee bussen op om aan de andere kant van de stad in het kinderziekenhuis Roberto Gilbert te geraken.

Om 8u gaat dan de deur open voor Geovanny die vandaag weer met Dr. Ricardo naar de haciënda gaat voor de consultaties in het nieuwe gezondheidscentrum. Maar eerst rijdt hij nog om een lading waterflessen voor onze waterdispensers, zodat er niemand dorst hoeft te hebben.

De laatste die vertrekt is Louise. Zij werkt met de bejaarden in Cristo del Consuelo en daar is voor half negen niemand, dus haar dag begint dan ook wat later. Zij is blij dat buiten haar werk met de oudjes ze nu ook mee mag op huisbezoek bij gezinnen in de wijk.

Dan staat Janeth aan de deur, zij gaat vandaag de keuken en de eetplaats onder handen nemen want die verdienen een grondige poetsbeurt. Even later doe ik ook voor de buurvrouw de deur open, want die heeft nog wat sokken en ondergoed gevonden aan haar wasdraad die ze niet herkent. Zij waste de voorbije dagen de kleren die de studenten bij haar hadden afgegeven.

Vanaf dan had ik de tijd en ruimte om mij over de planning van de zomer te buigen, want Iberia had nog maar eens een vluchtwijziging doorgegeven zodat ik opnieuw moest beginnen puzzelen aan de programma’s om ervoor te zorgen dat we niet met een overbezette casita zouden zitten. In juli hebben we drie groepen van 20 of meer te gast en die kunnen niet tegelijkertijd in de casita logeren, maar de puzzel is gelukt. Ik kan beginnen hotels en bussen regelen, hopelijk krijg ik dan geen vluchtwijzigingen meer door.

Meteen maak ik ook werk van de planning van de uitstappen die de studenten nog graag met mij zouden ondernemen. ‘Den John’, de chauffeur die de vorige jaren ook de studenten op sleeptouw heeft genomen, ziet het wel zitten om dat nog eens te doen en belooft ’s avonds langs te komen om één en ander te bespreken.

Als de kleuterleidsters na de middag thuiskomen is Shana een beetje van haar melk, ze werd vanmorgen geconfronteerd met de realiteit van Cristo del Consuelo zoals dat de vorige dagen nog niet echt gebeurde. In de kinderopvang beginnen ze nu alle vier toch stilaan wat meer hun draai te vinden. De binnenplaats van de casita wordt tot knutselruimte herschapen, er wordt geknipt en geplakt en geniet.

Henry komt op bezoek samen met Imbwa (zijn hond) en Shana fleurt weer helemaal op.
’s avonds krijg ik dan bezoek van Martha en Céline, een studente vroedkunde van Leuven, die bij Martha logeert. Céline wil graag buiten haar stage in de Sotomayor (kraamkliniek) nog wat vrijwilligerswerk doen en zou graag onze projecten leren kennen. Ik stel haar voor om morgen mee te gaan naar Cristo del Consuelo en dat wordt dan ook afgesproken.
Ook den John komt dus op bezoek en met hem worden de datum van vertrek en de reisweg afgesproken.

Shana, Bie en Ann zitten ondertussen op mij te wachten om te gaan eten en hebben grote honger. We krijgen tegelijkertijd ook de eerste fikse regenbui over ons en gaan onder de paraplu op zoek naar een eettent die open is, het wordt de ‘Chonero’ voor ‘moro con pollo’. Ann is zot van de ‘groene saus’ van de Chonero en eet dus gewoon rijst met basilicumsaus.


weekend op La Isla Puná

dinsdag 11 maart 2014

Alle studenten zijn naar hun stageplaats vertrokken.

Het voorbije weekend trok ik met zes van hen naar Isla Puná, de andere vier moesten nog dringende taken voor school afwerken en bleven dus in de casita. Voor de zes die nog aan het acclimatiseren waren, werd het een grensverleggende ervaring. Elektriciteit is het sinds twee jaar op het eiland in de golf van Guayaquil, maar de hutjes op het strand waar we sliepen (het bed gewoon in het zand) zijn nog niet van stromend water voorzien. Water om te douchen of de wc door te spoelen hebben we zelf naar boven gehaald met een emmer aan een touw uit een waterput. Bolívar was trouw op post en bracht ons naar het eiland, maar eerst ging hij op zoek naar dolfijnen en toonde ons de pelikanen, fregatvogels, blauwvoeten, reigers, roodkopgieren, … Ook de zussen in Estero de Boca verwelkomden ons met een hapje van bakbanaan en kaas en legden ons het hele weekend in de watten. Vermits de meisjes niet geloofden dat je in Ecuador kan verbranden zonder dat je de zon ziet, zagen de meesten tegen de avond zo rood als de krabben die op het strand liepen.

Zondagnamiddag in de bus van Posorja naar Guayaquil was het duidelijk dat het een vermoeiend weekend geweest was, er heeft niemand die veel van de rit bewust beleefd. Aangekomen in de casita waren de douches en het zwembad zeer in trek.

Het weekend werd afgesloten met een film op groot scherm. Iedereen bleef wonder boven wonder wakker tot het einde, dat bij de meesten echter niet gehaald werd zonder traantjes.

Maandag was het dan de eerste officiële stagedag voor de verpleegsters en de kleuterleidsters. De vier van hadden zich in twee koppels verdeeld waarvan er één naar de ‘estrellas del futuro’ trok en het andere naar ‘las estrellas de belen’.

Ik vergezelde Camille en Sarah naar het algemeen ziekenhuis ‘Luis Vernaza’, een hele rit met de bus, en toonde hen waar ze moesten op en af stappen. Isabel, mijn contactpersoon bij de Junta de Beneficencia, loodste ons tot bij de hoofdverantwoordelijke van de dienst verpleegkunde die Camille en Sarah wegwijs maakte betreffende het verloop van de stage.

Terug in de casita had Janeth een verrassing voor mij, zei ze, ze had Maria Piedad, die ons kwam opzoeken, verstopt achter de deur. Het was leuk om even bij te praten en wat herinneringen op te halen.

Dan was het tijd voor de wekelijkse winkelbeurt in de Rio Centro, maar omdat Geovanny nog een klus moest klaren, vertrokken de meisjes al met de bus en gingen ze al een pizza eten waarna we hen  met al de boodschappen zijn gaan ophalen.

Nu is het hier dus rustig, alle studenten zijn op hun stageplaats, waardoor ik even de tijd heb om mijn verhaal aan te vullen.

In ‘las estrellas de belen’ de tweede kinderopvang van de Mujeres de lucha is er nog niks van materiaal voor de kindjes behalve wat stoelen en tafels en daarom ik straks met Geovanny naar het vroegere schooltje waar nog een hoop materiaal is om die te inventariseren en te gaan uitdelen in de kinderopvang.

Nadien heb ik een afspraak met Isabel om te gaan lunchen en een beetje bij te praten (een beetje PR), ze was heel content met haar speculaasjes.

meer foto’s

015

 

 

 

 

 

 

 

 

076


Cristo del consuelo

donderdag 6 maart 2014

Vandaag wordt een dagje Cristo del Consuelo. Dokter Ricardo neemt Camille en Sarah mee naar zijn consultatie bij de Mujeres de lucha, waar hij elke donderdag de zieke mensen van deze sloppenwijk probeert te helpen. Er is echter nog een gebrek aan middelen om voldoende medicijnen te kunnen voorzien, dus hier is nog werk aan de winkel.

De Mujeres de lucha ontvangen ook de vier kleuterleidsters en ik ga met hen een bezoek brengen aan de kinderopvang die nu uitgebreid is naar drie verschillende locaties. Er wordt afgesproken dat twee meisjes in de Estrellas del Futuro gaan helpen en de andere twee bij de Estrellas de Belen. Deze laatste is net opgestart en daar is nog een grote vraag naar materiaal, dus de fondsen die de kleuterleidsters hebben ingezameld zullen weer goed kunnen besteed worden. We brengen ook een bezoek aan de school waar Martha, Antonia en Cesar (de leerkrachten van de kleuterklas, het eerste en het zesde) het vorige schooljaar nog aan het afsluiten zijn. We spreken af om op 21 april terug te komen om samen met hen het volgende schooljaar te beginnen voorbereiden.

Daarna brengen we Louise een bezoekje die in de bejaardenwerking van de Mujeres de lucha stage loopt en de oudjes zijn wild enthousiast over het bezoek.

Zo heeft iedereen weer een hoop indrukken opgedaan die ’s avonds worden verwerkt en is ook iedereen tevreden en voldaan op het einde van de dag. Vandaag zijn er vier anderen aan de beurt voor de baileterapia.

Het weekend komt stilaan dichterbij en er worden dus ook al stilaan plannen gesmeed hoe we dat zullen gaan invullen.

074075


terug aan het werk

woensdag 5 maart 2014

Woensdag is dan de dag om er echt aan te beginnen. De drie studenten geneeskunde gingen voor het eerst naar het kinderziekenhuis. Louise (studente Sociaal Werk) die naar Guaranda (het Aalst van Ecuador) was geweest om met haar medestudenten (die daar stage lopen) te gaan carnaval vieren, gaat weer naar Cristo del Consuelo waar ze bij de Mujeres de lucha haar steentje gaat bijdragen.

De vier kleuterleidsters die maandagavond zijn toegekomen nemen nog een dagje om de omgeving te verkennen, inkopen te doen en te acclimatiseren.

Geovanny en Jorge gaan ook weer terug aan het werk, Janeth komt morgen.

Camille en Sarah gaan vandaag mee met dokter Ricardo die elke woensdag consultaties doet in het nieuwe dispensarium op de hacienda. Er komen 20 patiënten op consultatie vandaag, tussendoor helpen we Sebastian nog met het aanvoeren van papajaplanten naar een plek waar ze zullen uitgeplant worden. Sebastian heeft ook al een groot stuk grond beplant met ananas en nog een ander met maracuya. Al deze plantjes hebben veel water nodig, dus dat moeten we gaan halen in het kanaal.

Er zijn nog vier studenten die nog energie over hebben na hun werkdag en dus nog een uurtje gaan zweten in de ‘baileterapia’ (dansen, springen, shaken, …) vooraan in de wijk.

Het is voor iedereen een boeiende dag geweest en dus worden ’s avonds ook druk alle ervaringen uitgewisseld.

048

meer foto’s


Carnaval in Guayaquil

Dinsdag 4 maart 2014

Het was niet zo duidelijk gepland, gewoon toevallig (op z’n Ecuadoriaans) maar een ideaal weekend om aan te komen in Guayaquil. Het was namelijk het weekend van carnaval en dan draait alles rond ‘water’. Guayaquil loopt dan leeg, iedere Guayaquileen trekt dan naar de zee, een rivier of een van de vele waterparadijzen die de laatste jaren in en rond de stad als paddenstoelen uit de grond gerezen zijn. Wie niet weg geraakt, staat in of onder een fontein of zet zijn plastic zwembadje voor de deur om met de hele familie in te gaan zitten en elke voorbijganger te bekogelen met ballonnen gevuld met water. Ook voor waterpistolen en tuinslangen is niemand dan meer veilig. Iedereen heeft vakantie en veel meer dan nat worden en elkaar nat maken of onder het schuim spuiten is er dan niet te doen.

014

meer foto’s


Een lustrum …

25 januari 2014

Voor het vijfde jaar op rij ontvangt Casita Belga een groep Vlaamse studenten die voor hun buitenlandse stage naar Guayaquil komen tussen begin januari en eind mei.

Twee weken geleden zijn de eerste studenten aangekomen in de casita. Katrien, Véronique en Lisa, studenten geneeskunde aan de KULeuven zullen tot half april stage lopen in de kraamkliniek Sotomayor en het kinderziekenhuis Roberto Gilbert.

Dit weekend ontvangt Geovanny samen met hen Louise, studente Sociaal Werk (Artevelde Hogeschool, Gent). Hij zal haar in de komende weken wegwijs maken in de wijk Cristo del Consuelo waar zij stage zal lopen bij de Mujeres de Lucha (een organisatie van Afro-Ecuadoriaanse strijdbare vrouwen, die de levensomstandigheden in de sloppenwijk proberen te verbeteren)

Begin maart ontvangen we dan Camille en Sara, studenten verpleegkunde van Karel de Grote Hogeschool. Hospital Luis Vernaza zal hen als stagiaires ontvangen en zij zullen ook dokter Ricardo gaan helpen in het gezondheidscentrum van Los Vergeles (het nieuwe dispensarium van de vzw Eslabonsocial)

Bie, Ann, Melanie en Shana komen een dagje later. Zij zijn laatstejaarsstudenten aan de lerarenopleiding (Thomas More Vorselaar) en zullen ook in Cristo del Consuelo stage lopen.

En dan last but not least komt Liesbeth, studente verpleegkunde (Thomas More Mechelen) om met Camille en Sara stage te lopen in Luis Vernaza en dispensario Los Vergeles.

Ze komen dus weer vanuit alle uithoeken van Vlaanderen dit jaar, maar dat neemt niet weg dat het ijs al vlug gebroken was op de samenkomst die we hadden tijdens de kerstvakantie. Het beloofd weer een boeiende stageperiode te worden en ik hoop voldoende tijd te hebben om de thuisblijvers via deze weg op de hoogte te houden.