plannen

26 februari 2010

De voormiddag is zo om met het beantwoorden van mijn mails en wat skypen.

Rulan zit al op hete kolen voor zijn afspraak met Sr. David Matamoros op de universiteit Espol. Die ligt een eindje buiten de staddus ik voer hem er samen met Jorien naartoe . Als we uiteindelijk de bewuste prof gevonden hebben, want het is een enorme campus, laten we Rulan bij hem achter en gaan ondertussen boodschappen doen voor het avondeten en het weekend. Als ik twee uur later Rulan terug ga oppikken, is die in de wolken over het resultaat van zijn gesprekken daar (in het Engels, gelukkig voor Rulan). Hij heeft een hele uiteenzetting gekregen over waar ze allemaal mee bezig zijn . Ze zijn zelf ook heel tevreden dat Rulan dat allemaal in beeld gaat brenegen Hij heeft al concrete afspraken kunnen maken om de volgende weken mee te gaan naar de verschillende projecten ivm waterbeheer.

Joeri en de vroedvrouwen werken aan hun taken voor school.

Na een late lunch nemen Jorien, Rulan en ik de bus naar “el centro” met de bedoeling het Museo Municipal te gaan bezoeken (dat ik nog niet eerder bezocht heb). Volgens het plannetje in Jorien haar gids ligt dat aan het Parque Bolivar, maar daar is geen museum te bekennen. In het toeristisch informatiekantoor wijzen ze ons de juiste plek, maar we zijn al te laat, we hebben nog precies een kwartier, dus dat zal voor een volgende keer zijn. We wandelen dan maar de Malecon op in zuidelijke richting, die kant hebben Jorien en Rulan nog niet gezien. Toch ook de moeite met het prachtige ijzerwerk van de oude overdekte markt (à la paardenstallen op  de kaai in Antwerpen) en de fonteinen op de Plaza Olmedo. Telkens als ik besluit om mijn camera niet mee te nemen heb ik er achteraf spijt van.

De busrit terug naar de Casita duurt door het drukke en hectische verkeer langer dan ooit, maar is altijd een belevenis en je leert zoveel over het leven van de gewone Guayaquileño. Het is telkens net of je in een film zit.
Een duik in het zwembad bij thuiskomst wordt ondertussen ook al een klassieker.

Jorien is verrukt na het lezen van haar e-mails. Ze heeft reactie gekregen van haar docent fotografie op de foto’s die ze hem had doorgestuurd en die is uiterst positief. Het commentaar is lovend en de opmerkingen constructief. Dat is dus de tweede gelukkige fotograaf vandaag.

Het is alweer half tien voor we aan het afwassen geraken en de meisjes gaan nadien inpakken voor hun uitstap naar Cuenca. Ze zijn van plan om half vijf hier te vertrekken, de eerste bus naar Cuenca vanuit de Terminal Terrestre vertrekt om vijf uur. Als alles meezit zijn ze rond 10 uur in Cuenca.

Joeri drinkt ondertussen de ene thee na de andere om erboven op te geraken. Ik denk dat een weekendje rust zonder de chicas hem deugd zal doen.

Advertenties

Eén reactie

  1. ward

    iets gevoeld van de aardbeving in chili? waarschijnlijk niet. De ijverige journalisten hier zeggen dat er tsunami waarschuwingen zijn voor de ganse kust aan de Grote Oceaan (tot in midden-Amerika)?

    27 februari 2010 om 13:55

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s